[50] So evaṁ samāhite citte parisuddhe pariyodāte anaṅgaṇe
vigatūpakkilese mudubhūte kammaniye ṭhite āneñjappatte āsavānaṁ
khayañāṇāya cittaṁ abhininnāmesiṁ. So idaṁ dukkhanti yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ ayaṁ dukkhasamudayoti yathābhūtaṁ abbhaññāsiṁ ayaṁ
dukkhanirodhoti yathābhūtaṁ abbhaññāsiṁ ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadāti
yathābhūtaṁ abbhaññāsiṁ ime āsavāti yathābhūtaṁ abbhaññāsiṁ ayaṁ
āsavasamudayoti yathābhūtaṁ abbhaññāsiṁ ayaṁ āsavanirodhoti
yathābhūtaṁ abbhaññāsiṁ ayaṁ āsavanirodhagāminī paṭipadāti yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ. Tassa me evaṁ jānato evaṁ passato kāmāsavāpi
cittaṁ vimuccittha bhavāsavāpi cittaṁ vimuccittha avijjāsavāpi cittaṁ
vimuccittha vimuttasmiṁ vimuttamiti ñāṇaṁ ahosi khīṇā jāti
vusitaṁ brahmacariyaṁ kataṁ karaṇīyaṁ nāparaṁ itthattāyāti abbhaññāsiṁ.
Ayaṁ kho me brāhmaṇa rattiyā pacchime yāme tatiyā vijjā
adhigatā avijjā vihatā vijjā uppannā tamo vihato āloko
uppanno yathātaṁ appamattassa ātāpino pahitattassa viharato.