พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
อัตถะ ได้แก่ผลของเหตุ ว่าโดยประเภทแล้ว มี 5 คือ สภาวะอย่างใดอย่างหนึ่งอันอาศัยกันเกิดขึ้น เพราะปัจจัย, พระนิพพาน, อรรถแห่งภาษิต, วิบาก, กิริยา (อ.ปฏิสัมภิทาวิภังค์)
78/542/1778/463/5
หัวข้อธรรม (1)
ธัมมะ เมื่อว่าโดยประเภทแล้วมี 5 คือ เหตุอย่างใดอย่างหนึ่งอันยังผลให้เกิดขึ้น, อริยมรรค, ภาษิต, กุศล, อกุศล (อ.ปฏิสัมภิทาวิภังค์)
78/543/978/463/17
หัวข้อธรรม (1)
ภาษามคธเป็นภาษาทั่วไปของสัตว์โลก เป็นโวหารของพรหม เป็นโวหารของพระอริยะ (อ.ปฏิสัมภิทาวิภังค์)
78/545/478/465/4
หัวข้อธรรม (1)
การที่บุคคลท่องแล้ว แล้วเรียนเอาซึ่งพระพุทธพจน์ที่ยกขึ้นสู่แบบแผนด้วยภาษาอื่นมีอยู่ แต่ชื่อว่า การบรรลุปฏิสัมภิทาของปุถุชนเพราะเรียนเอาพุทธพจน์นั้นแม้มากย่อมไม่มี พระอริยสาวกผู้ไม่บรรลุปฏิสัมภิทาหามีไม่ (อ.ปฏิสัมภิทาวิภังค์)
78/546/1078/466/8
หัวข้อธรรม (1)
ปฏิสัมภิทาทั้งหลาย ย่อมเป็นธรรมชาติบริสุทธิ์ด้วยเหตุ 5 คือ ด้วยอธิคม ด้วยปริยัติ ด้วยสวนะ ด้วยปริปุจฉา ด้วยปุพพโยคะ (อ.ปฏิสัมภิทาวิภังค์)
78/547/1078/467/3
หัวข้อธรรม (1)
บรรดาปฏิสัมภิทา 4 เหล่านั้น ธัมมะ นิรุตติ ปฏิภาณปฏิสัมภิทา เป็นโลกียะอัตถปฏิสัมภิทาเป็นโลกิยะก็มี เป็นโลกุตตระก็มี จริงอยู่ อัตถปฏิสัมภิทานั้นเป็นโลกุตตระด้วยสามารถแห่งญาณในมรรค และผลอันมีพระนิพพานเป็นอารมณ์ (อ.ปฏิสัมภิทาวิภังค์)
78/552/578/487/20
หัวข้อธรรม (1)
ในวาระว่าด้วยวิบาก และกิริยา ท่านเว้นธัมมปฏิสัมภิทาเสีย เพราะความที่วิบากและกิริยาทั้งหลาย ท่านสงเคราะห์ ด้วยอัตถปฏิสัมภิทา ในวิบากจิตก็ดี ในกิริยาจิตก็ดี อย่างหนึ่งๆ ท่านจำแนกปฏิสัมภิทาไว้อย่างละ 3 เท่านั้น (อ.ปฏิสัมภิทาวิภังค์)
78/552/1678/488/6
หัวข้อธรรม (1)
ปฏิภาณปฏิสัมภิทา ย่อมรู้ซึ่งกิจของ ปฏิสัมภิทาทั้ง 3 แต่ไม่อาจเพื่อกระทำกิจของปฏิสัมภิทาเหล่านั้นได้ (อ.ปฏิสัมภิทาวิภังค์)
78/554/1078/490/4
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๕] วิญญาณ 5 (จักษุวิญญาณ ฯลฯ กายวิญญาณ) มีวัตถุต่างกัน มีอารมณ์ต่างกัน ย่อมไม่เสวยอารมณ์ของกันและกัน ไม่มีความคิดนึก สักแต่ว่าเป็นที่ตกไปแห่งอารมณ์ บุคคลย่อมไม่รู้แจ้งธรรมอะไรๆ ด้วยวิญญาณ 5 (ญาณวิภังค์)
78/560/1778/501/19
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๐] กำลัง 10 ของพระตถาคต (ญาณวิภังค์)
78/570/278/510/12