พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงตัดป่า(คือกิเลสมีราคะ เป็นต้น) อย่าตัดต้นไม้ภัย (มีความเกิด เป็นต้น) ย่อมเกิดแต่ป่า คือ กิเลส เธอทั้งหลายครั้นตัดป่า (คือกิเลสอันเกิดขึ้นก่อน) และหมู่ไม้ในป่า (คือ กิเลสที่เกิดภายหลัง) แล้วจักเป็นผู้ไม่มีป่า คือ ตัณหา” (อ.นิกเขปกัณฑ์)
76/400/776/364/3
หัวข้อธรรม (1)
ตัณหาที่ชื่อว่า อาสา (การหวัง) เพราะการหวังอารมณ์ทั้งหลาย อธิบายว่า เพราะครอบงำและเพราะการบริโภคไม่รู้จักอิ่ม (อ.นิกเขปกัณฑ์)
76/401/1176/364/23
หัวข้อธรรม (1)
ตัณหาที่ชื่อว่า ชปฺปา (ธรรมชาติผู้กระซิบ) เพราะอรรถว่า ยังสัตว์ให้พูดอุบอิบอย่างนี้ว่า นี่ของฉัน นี่ของฉัน หรือว่า สิ่งนี้บุคคลโน้นให้แก่เรา สิ่งนี้บุคคลโน้นให้แก่เรา (อ.นิกเขปกัณฑ์)
76/402/376/365/10
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า ปฏิฆะ (ความกระทบกระทั่ง) ด้วยอำนาจความหงุดหงิด (อ.นิกเขปกัณฑ์)
76/405/2076/368/22
หัวข้อธรรม (1)
ธรรมที่เป็นเหตุ ย่อมเป็นเหตุอย่างเดียว และเป็นธรรมมีเหตุ (สเหตุกะ) ในการเกิดพร้อมกัน 3 เหตุ หรือ 2 เหตุ (อ.นิกเขปกัณฑ์)
76/406/2276/369/22
หัวข้อธรรม (1)
[๗๐๘-๗๑๒] อาสวะ 4 คือ กามาสวะ ภวาสวะ ทิฏฐาสวะ อวิชชาสวะ (อาสวโคจฉกะ)
76/409/1176/375/11
หัวข้อธรรม (1)
[๗๑๖] ธรรมเป็นอารมณ์ของอาสวะ แต่ไม่เป็นอาสวะ (อาสวโคจฉกะ)
76/412/476/377/19
หัวข้อธรรม (1)
ฉันทราคะ ย่อมเกิดขึ้นในวิมาน ต้นกัลปพฤกษ์และอาภรณ์ของพรหม ไม่เป็นกามาสวะ เพราะราคะอันเป็นกามคุณ 5 ท่านละได้แล้วในโลกนี้แหละ (อ.นิกเขปกัณฑ์)
76/416/2076/382/6
หัวข้อธรรม (1)
โสดาปัตติมรรคย่อมละทิฏฐาสวะ อนาคามิมรรคย่อมละกามาสวะ อรหัตมรรคย่อมละภวาสวะและอวิชชาสวะ (อ.นิกเขปกัณฑ์)
76/417/876/382/16
หัวข้อธรรม (1)
[๗๑๙-๗๒๙] สัญโญชน์ 10 คือ กามราคสัญโญชน์ ฯลฯ อวิชชาสัญโญชน์ (สัญโญชนโคจฉกะ)
76/417/1476/383/3