พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
[๒๒] พระโพธิสัตว์ เป็นโสมนัสกุมาร เป็นผู้มีศีลสมบูรณ์ด้วยคุณธรรม มีปฏิภาณอันเฉียบแหลม เคารพ นบนอบต่อบุคคลผู้เจริญมีหิริ ถูกพระราชาสั่งประหารเพราะเหตุแห่งดาบสโกงผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของพระราชา เมื่อชี้แจงให้พระราชาเข้าใจแล้ว จึงออกบวชเป็นบรรพชิต (โสมนัสสจริยา)
74/381/374/292/9
หัวข้อธรรม (1)
กรรมที่บุคคลไม่ใคร่ครวญแล้วทำลงไป ไม่กำหนดความคิด เหมือนความวิบัติของยา ย่อมเป็นผลชั่ว (อ.โสมนัสสจริยา)
74/396/374/304/13
หัวข้อธรรม (1)
โสมสัสกุมารบวชตั้งแต่อายุ 7 ขวบ เทวดาแปลงเพศเป็นคนในวังคอยรับใช้อยู่ 16 ปี (อ.โสมนัสสจริยา)
74/400/574/306/25
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓] พระโพธิสัตว์ เป็นพระราชโอรสของพระเจ้ากาสี มีนามว่า อโยฆระ ได้เจริญวัย อยู่ในเรือนเหล็กไม่ปรารถนาราชสมบัติ ตัดเครื่องผูกแล้วเข้าป่าใหญ่ แสวงหาธรรมเครื่องดับ (อโยฆรจริยา)
74/402/374/308/3
หัวข้อธรรม (1)
ธรรมดา อมนุษย์ย่อมกลัว เรือนเหล็ก (อ.อโยฆรจริยา)
74/404/1374/309/22
หัวข้อธรรม (1)
อโยฆรกุมารออกบวชแม้พระราชา พระมารดา อำมาตย์ พราหมณ์ คฤหบดีเป็นต้น ก็ทิ้งโภคทรัพย์ออกบวชได้ เป็นมหาสมาคม มีบริษัทประมาณ 12 โยชน์ท้าวสักกะสั่งวิษณุกรรมเทพให้สร้างอาศรมให้ (อ.อโยฆรจริยา)
74/409/1674/314/24
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔] พระโพธิสัตว์อยู่ในพระนครกาสี มีน้องหญิงชาย 7 คน เกิดในตระกูลพราหมณ์มหาศาล ได้เห็นภัยในภพยินดีในการออกบวช แม้มารดาบิดา และน้องหญิงชายทั้ง 7 ก็สละทิ้งทรัพย์นับไม่ถ้วน เข้าไปยังป่าใหญ่ (ภิงสจริยา)
74/411/374/315/19
หัวข้อธรรม (1)
เทพบุตรนั้น เมื่อครั้งศาสนาพระกัสสปพุทธเจ้า อาศัยคชังคลนคร เป็นพระสังฆเถระผู้ดูแลวัดในมหาวิหารประมาณโยชน์หนึ่ง กระทำการก่อสร้างในวิหารได้รับทุกข์อย่างมาก (อ.ภิงสจริยา)
74/424/274/326/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕] พระโพธิสัตว์เป็นโสณบัณฑิต เกิดในตระกูลมหาศาล เห็นสัตว์โลกเป็นผู้ถูกความมืดครอบงำ จึงมีจิตเบื่อหน่ายในภพ แม้ในกาลนั้น มารดา บิดา และน้องชาย คือ นันทบัณฑิต ก็ละทิ้งโภคสมบัติทั้งหลายแล้วเข้าป่าใหญ่ (โสณนันทปัณฑิตจริยา)
74/428/374/329/12
หัวข้อธรรม (1)
" การสงเคราะห์เหล่านี้แลในโลก ตามสมควรในธรรมนั้น ๆ คือ การให้ การเจรจาด้วยถ้อยคำอ่อนหวาน การประพฤติเป็นประโยชน์ การวางตนเสมอต้นเสมอปลายดุจลิ่มรถที่แล่นไปฉะนั้น " (อ.โสณนันทปัณฑิตจริยา)
74/436/774/337/1