พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้มีความเพียรย่อหย่อนรูปหนึ่ง จึงตรัสถึง ความเพียรของพระองค์ครั้งเป็นปัญจาวุธกุมาร ได้สู้กับยักษ์ตัวมีขนเหนียวในดงแห่งหนึ่งด้วยอาวุธทั้ง 5ไม่มีแม้ว่าความสะทกสะท้านเกรงกลัวจนยักษ์นั้นกลัวตายปล่อยพระองค์ไปยักษ์นั้นคือ พระองคุลิมาลในกาลนี้ (อ.ปัญจาวุธชาดก)
56/83/1256/62/15
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุรูปหนึ่งบวชใหม่ เมื่ออาจารย์ และอุปัชฌาย์สอนศีลแก่เขาเป็นอันมากเขาจึงอยากสึก พระศาสดาตรัสให้ภิกษุนั้นรักษาศีล 3 คือ ไม่กระทำกรรมชั่วด้วยกายด้วยวาจา และด้วยใจ ภิกษุนั้นรักษาศีล 3 แล้วโดย 2-3 วัน ก็บรรลุพระอรหัตพระองค์ทรงตรัสอดีตที่พระโพธิสัตว์เป็นชาวนา ได้แบ่งทองเป็นส่วนๆ และนำไปใช้ประโยชน์ได้ (อ.กัญจนขันธชาดก)
56/90/1256/67/15
หัวข้อธรรม (1)
[๕๗] “ ผู้ใดมีธรรม 4 ประการ คือ สัจจะ ธรรมะ คือ วิจารณปัญญา ธิติ คือความเพียรจาคะ ผู้นั้นย่อมล่วงพ้นศัตรูได้ ” (วานรินทชาดก)
56/95/356/71/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๘] ผู้ใดมีธรรม 3 ประการ คือ ความขยัน ความแกล้วกล้าและปัญญา ผู้นั้นย่อมล่วงพ้นศัตรูได้ (ตโยธรรมชาดก)
56/100/356/75/3
หัวข้อธรรม (1)
พระเทวทัตเป็นวานรจ่าฝูง คอยกัดอัณฑะของลูกวานร เพราะกลัวถูกแย่งตำแหน่งพระโพธิสัตว์เป็นลูกวานรมีกำลังเท่าช้างสาร ได้นำดอกไม้มาจากสระที่มีรากษสหวงแหนมาได้ด้วยปัญญา แล้วให้รากษสถือมาให้ เมื่อวานรจ่าฝูงเห็นดังนั้นจึงหัวใจแตกตาย (อ.ตโยธรรมชาดก)
56/100/1256/75/13
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้ว่ายากรูปหนึ่ง จึงตรัสอดีตครั้งพระโพธิสัตว์เป็นคนตีกลอง เมื่อได้ทรัพย์จากการตีกลองงานมหรสพ แล้วเดินทางกลับบ้าน ลูกชายได้ตีกลองเกินประมาณ ห้ามก็ไม่ฟัง จึงถูกโจรมาแย่งเอาทรัพย์ไป ลูกชายนั้นเป็นภิกษุผู้ว่ายากนี้ (อ.เภริวาทชาดก)
56/105/956/78/14
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้ว่ายาก จึงตรัสอดีตคนเป่าสังข์ ได้ทรัพย์มาแล้ว เป่าสังข์เกินประมาณลูกชายเตือนก็ไม่ฟัง โจรจึงมาแย่งเอาทรัพย์ไป พระโพธิสัตว์เป็นลูกชายของคนเป่าสังข์นั้น (อ.สังขธมนชาดก)
56/108/1256/81/5
หัวข้อธรรม (1)
[๖๑] “ ขึ้นชื่อว่าหญิงในโลกนี้เลวทราม เพราะหญิงเหล่านั้น ไม่มีเขตแดน มีแต่ความกำหนัดยินดี คึกคะนองไม่มีเลือก เหมือนไฟที่ไหม้ไม่เลือกฉะนั้น เราจักละทิ้งหญิงเหล่านั้นไปบวชเพิ่มพูนวิเวก” (อสาตมันตชาดก)
56/110/456/83/4
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้กระสัน จึงตรัสอดีตที่พระโพธิสัตว์เป็นอาจารย์ทิศาปาโมกข์สอนมาณพที่เป็นศิษย์ให้รู้จักโทษของสตรี โดยให้ปรนนิบัติ มารดาของอาจารย์ที่มีอายุ 120 ปี เมื่อมาณพรู้โทษนั้นแล้วก็ไม่ปรารถนาครองเรือน (อ.อสาตมันตชาดก)
56/110/1256/83/11
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้กระสัน จึงตรัสอดีตครั้งพระโพธิสัตว์เป็นพระเจ้ากรุงพาราณสีต้องการเล่นสกาพนันให้ชนะพราหมณ์ปุโรหิต จึงใช้ให้นักเลงไปทำลายตบะโดยเป็นชู้กับเมียพราหมณ์ปุโรหิต ซึ่งพราหมณ์ให้การรักษาดูแลหญิงผู้เป็นเมีย ตั้งแต่ออกจากครรภ์ (อ.อัณฑภูตชาดก)
56/119/856/90/9