พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุโลเลรูปหนึ่ง จึงตรัสอดีตครั้งภิกษุนั้นเป็นกา ไม่เชื่อฟังคำของนกพิราบผู้โพธิสัตว์ จึงต้องถูกถอนขนประสบความฉิบหาย เพราะแอบจะกินอาหารของมนุษย์ (อ.กโปตกชาดก)
56/16/1056/13/2
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้ว่ายากรูปหนึ่ง จึงตรัสอดีตครั้งพระโพธิสัตว์เป็นฤๅษี สอนลูกศิษย์ผู้หนึ่ง ไม่ให้เลี้ยงอสรพิษ แต่ดาบสนั้นไม่เชื่อ วันหนึ่งจึงถึงความตายเพราะ อสรพิษนั้น (อ.เวฬุกชาดก)
56/22/956/17/9
หัวข้อธรรม (1)
[๔๔] “ มีศัตรูผู้ประกอบด้วยปัญญา ยังดีกว่ามิตรผู้ไม่มีปัญญา จะดีอะไรเหมือนบุตรของช่างไม้ผู้โง่เขลาคิดว่าจะตียุง ได้ตีศีรษะของบิดา แตกสองเสี่ยงฉะนั้น” (มกสชาดก)
56/26/256/19/18
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพวกมนุษย์ชาวบ้านที่เป็นอันธพาล พากันถืออาวุธเพื่อไปรบกับยุงในป่า แต่ต้องบาดเจ็บกลับมา เพราะทิ่มแทงกันเอง แล้วตรัสอดีตนิทานช่างไม้ต้องตายเพราะลูกของเขาฆ่ายุงด้วยขวาน (อ.มกสชาดก)
56/26/1256/20/5
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภทาสีของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีคนหนึ่ง ได้ไล่แมลงวันให้แก่มารดาของนาง ด้วยสากตำข้าว ทำมารดาของนางตายคาที่ พระศาสดาทรงแสดงอดีตที่นางทาสีก็ไล่แมลงวันให้แก่มารดาแบบนี้เหมือนกัน (อ.โรหิณีชาดก)
56/30/1156/23/5
หัวข้อธรรม (1)
[๔๖] “ ผู้ฉลาดในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ ถึงจะทำความเจริญ ก็ไม่สามารถจะนำความสุขมาให้ ผู้มีปัญญาทราม ย่อมทำประโยชน์ให้เสีย เหมือนลิงผู้รักษาสวนฉันนั้น” (อารามทูสกชาดก)
56/33/356/25/3
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภเด็กชาวบ้านคนหนึ่งก่อนจะรดนํ้าต้นไม้ ก็ถอนต้นไม้ขึ้นมาดูก่อนว่ารากลึกหรือตื้น แล้วตรัสอดีตครั้งเด็กคนนั้นเป็นลิงจ่าฝูง พาบริวารทำแบบเดียวกันนี้ (อ.อารามทูสกชาดก)
56/33/1256/25/13
หัวข้อธรรม (1)
[๔๗] ผู้มีปัญญาทราม ย่อมทำให้เสียประโยชน์ (วารุณิทูสกชาดก)
56/38/356/28/14
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภคนทำลายเหล้า จึงตรัสอดีตคนผู้นี้ ก็เคยทำลายเหล้า ด้วยการใส่เกลือผสมลงไปในเหล้าเช่นกันนี้ เพราะความโง่ หวังจะทำประโยชน์ กลับทำเสีย (อ.วารุณิทูสกชาดก)
56/38/1256/29/6
หัวข้อธรรม (1)
[๔๘] “ ผู้ใดปรารถนาประโยชน์ โดยอุบายอันไม่แยบคาย ผู้นั้นย่อมเดือดร้อนเหมือนพวกโจรเจติรัฐ ฆ่าเวทัพพพรามหณ์ แล้วพากันถึงความพินาศหมดสิ้น ฉะนั้น” (เวทัพพชาดก)
56/41/356/31/4