พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๔] บุคคลอันผู้อื่นรู้กันดี แล้วว่าเป็นบัณฑิต เที่ยวไปผู้เดียว แล้วยังมาเสพเมถุนธรรมย่อมมัวหมอง เหมือนคนงมงาย (ติสสเมตเตยยสูตร)
47/747/1247/611/2
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๕] " การยกตนของบุคคลนั้น เป็นพื้นฐานแห่งความกระทบกัน และบุคคลนั้นย่อมกล่าวถึงการถือตัว และการดูหมิ่นผู้อื่น บุคคลเห็นโทษแม้นี้แล้ว พึงเว้นความทะเลาะกันเสียผู้ฉลาดทั้งหลายย่อมไม่กล่าวความบริสุทธิ์ ด้วยการทะเลาะกันนั้น " (ปสูรสูตร)
47/754/1847/617/7
หัวข้อธรรม (1)
ปสูรปริพาชก ทนงตนว่ามีวาทะจัดจ้าน ได้โต้วาทะแพ้พระสารีบุตร แล้วคิดบวชเพื่อเรียนการพูด แต่ไปบวชกับพระโลฬุทายี จึงเที่ยวข่มท่าน แล้วหลีกไปสู่ลัทธิเดิม ต่อมาคิดจะโต้วาทะกับพระพุทธองค์ แต่เทวดาผู้สิงอยู่ที่ซุ้มประตูพระเชตวันได้บันดาลปิดปากเขาไว้ เขาเข้าไปนั่งในเชตวันแล้วพูดไม่ได้ พระพุทธองค์จึงแสดงธรรมกับบริษัทที่มา (อ.ปสูรสูตร)
47/756/1547/618/11
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๖] " เราไม่ได้กล่าวความบริสุทธิ์ด้วยการเห็น การฟัง การรู้ ทั้งด้วยศีลและพรต เราไม่กล่าวความบริสุทธิ์เว้นจากการเห็น จากการฟัง จากศีล การรู้และพรต ก็บุคคลสละธรรม เป็นไปในฝ่ายดำมีทิฏฐิ เป็นต้น เหล่านี้แล้ว ไม่ถือมั่นเป็นผู้สงบ ไม่อาศัยธรรมอะไรแล้วไม่พึงปรารถนาภพ " (มาคันทิยสูตร)
47/766/1547/626/18
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธองค์ ทรงเห็นอุปนิสัยพระอรหัตของมาคันทิยพราหมณ์ และภรรยา จึงเสด็จไปที่แคว้นกุรุ พราหมณ์ เห็นลักษณะของพระองค์แล้วต้องการยกธิดาให้ (อ.มาคันทิยสูตร)
47/769/1947/628/19
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๗] " ผู้ใดปราศจากตัณหาก่อนแต่สรีระแตก เป็นผู้ไม่อาศัย กาลเบื้องต้นและ(อดีต)เบื้องปลาย (อนาคต) อันใครๆ จะพึงนับว่า เป็นผู้ยินดีแล้ว ในกาลท่ามกลาง(ปัจจุบัน) ไม่ได้ ความมุ่งหวังของผู้นั้นย่อมไม่มี เรากล่าวผู้นั้นว่า เป็นผู้สงบ " (ปุราเภทสูตร)
47/779/1047/637/9
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๘] " ความทะเลาะ ความวิวาท ความรํ่าไร ความเศร้าโศก กับทั้งความตระหนี่ ความถือตัว ความดูหมิ่นผู้อื่น และทั้งคำส่อเสียด ต่างเกิดจากของที่รักความทะเลาะ ความวิวาท ต่างประกอบด้วยความตระหนี่ ก็เมื่อความวิวาทเกิดแล้ว คำส่อเสียดย่อมเกิด " (กลหวิวาทสูตร)
47/787/1247/644/10
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๘] ความรัก ความโลภ ความหวัง และความสำเร็จของนรชน มีความพอใจเป็นเหตุ (กลหวิวาทสูตร)
47/788/847/644/22
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๘] " ความโกรธ โทษแห่งการกล่าวมุสา และความสงสัยธรรมแม้เหล่านี้ เมื่อความยินดี และความไม่ยินดีทั้งสองอย่างนั้นแหละมีอยู่ก็ย่อมเกิดขึ้นได้ บุคคลผู้มีความสงสัย พึงศึกษาเพื่อทางแห่งญาณ ท่านผู้เป็นสมณะรู้แล้ว จึงกล่าวธรรมทั้งหลาย " (กลหวิวาทสูตร)
47/789/747/645/12
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๘] ความยินดี ความไม่ยินดี มีผัสสะเป็นเหตุ. (กลหวิวาทสูตร)
47/790/147/645/24