พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๑] " ชนผู้ประกอบด้วยทิฏฐิ เป็นผู้กล่าวความบริสุทธิ์โดยทางมรรคอย่างอื่นเหล่านั้น ละศาสดาเบื้องต้น อาศัยศาสดาอื่น อันตัณหาครอบงำย่อมข้ามธรรมเป็นเครื่องข้องไม่ได้ ชื่อว่า ถือเอาธรรมนั้นด้วย สละธรรมนั้นด้วยเปรียบเหมือนวานรจับ และปล่อยกิ่งไม้ที่ตรงหน้าเสีย เพื่อจับกิ่งอื่นฉะนั้น " (สุทธัฏฐกสูตร)
47/722/547/589/16
หัวข้อธรรม (1)
บุรพกรรม ของพระจันทาภะ ครั้งพระกัสสปพุทธเจ้าปรินิพานแล้ว (อ.สุทธัฏฐกสูตร)
47/724/547/590/22
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๒] ภิกษุไม่พึงยึดมั่นรูปที่ได้เห็น เสียงที่ได้ฟัง อารมณ์ที่ได้ทราบ หรือศีลและพรต (ปรมัฏฐกสูตร)
47/732/2047/598/15
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธเจ้าเปรียบพวกเดียรถีย์ เหมือนพวกตาบอดคลำช้าง (อ.ปรมัฏฐกสูตร)
47/735/947/600/16
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๓] ชีวิตนี้น้อยนักสัตว์ย่อมตายแม้ภายใน 100 ปี ถ้าแม้สัตว์เป็นอยู่ไซร้ สัตว์นั้นก็ย่อมตายแม้เพราะชราโดยแท้แล เมื่อตายแล้ว ชื่อเท่านั้นที่ควรกล่าวขวัญถึง(ชราสูตร)
47/738/347/603/3
หัวข้อธรรม (1)
พราหมณ์ และพราหมณี คู่หนึ่ง ชาวเมืองสาเกตุ เห็นพระพุทธเจ้าแล้วเกิดความรักดังว่าเป็นบุตร (อ.ชราสูตร)
47/740/1347/605/8
หัวข้อธรรม (1)
ความรักนั้นย่อมเกิดเพราะเคยอยู่ร่วมกันมาก่อน หรือเพราะเกื้อกูลกันในปัจจุบันเหมือนดอกบัวเกิดในนํ้าฉะนั้น (อ.ชราสูตร)
47/742/2047/606/21
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธเจ้าให้บูชาอริยสาวกคฤหัสถ์ผู้เป็นเสขะ เหมือนบูชาพระอเสขะ (อ.ชราสูตร)
47/743/1547/607/16
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๔] บุคคลผู้ประกอบเมถุนธรรม ย่อมลืมแม้คำสั่งสอน และย่อมปฏิบัติผิด (ติสสเมตเตยยสูตร)
47/746/1047/610/9
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๔] ผู้ใดถูกผู้อื่นตักเตือนแล้ว ยังทำกายทุจริต พึงเป็นผู้มีเครื่องผูกใหญ่ ย่อมถือเอาโทษแห่งมุสาวาท (ติสสเมตเตยยสูตร)
47/747/847/610/24