พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
สิ่งใดพร่องสิ่งนั้นย่อมดัง สิ่งใดเต็มสิ่งนั้นย่อมสงบ (อ.นาลกสูตร)
47/659/447/538/10
หัวข้อธรรม (1)
พระนาลกเถระ ได้เป็นผู้มีความปรารถนาน้อย ในฐานะ 3 คือ ในการเห็นในการฟัง ในการถาม (อ.นาลกสูตร)
47/660/1147/539/13
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้บำเพ็ญโมเนยยปฏิปทาอย่างอุกฤษฏ์ จะมีชีวิตอยู่ได้ 7 เดือน อย่างกลางจะมีชีวิตอยู่ได้ 7 ปี อย่างอ่อนจะมีชีวิตอยู่ได้ 16 ปี พระนาลกะนี้มีชีวิตอยู่ได้ 7 เดือนท่านรู้ว่าจะปรินิพพาน ก็ถวายบังคมไปทางพระทศพล แล้วยืนพิงภูเขาปรินิพพาน พระศาสดาเสด็จไปพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ณ ภูเขานั้น ทำฌาปนกิจให้เก็บพระธาตุไปบรรจุยังเจดีย์ แล้วเสด็จกลับ (อ.นาลกสูตร)
47/661/447/540/1
หัวข้อธรรม (1)
[๓๙๐] ภิกษุผู้พิจารณาเห็นธรรมเป็นธรรม 2 อย่าง โดยชอบเนืองๆ อย่างนี้ว่าข้อที่1 นี้ทุกข์ นี้เหตุเกิดทุกข์ ข้อที่ 2 นี้ความดับทุก นี้ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์เป็นผู้ไม่ประมาท มีความเพียร มีใจเด็ดเดี่ยว พึงหวังผล 2 อย่าง อย่างใดอย่างหนึ่ง คือ อรหัตผล หรือ พระอนาคามี (ทวยตานุปัสสนาสูตร)
47/662/847/540/20
หัวข้อธรรม (1)
[๓๙๕] " ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะวิญญาณเป็นปัจจัยเพราะวิญญาณดับโดยไม่เหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด" (ทวยตานุปัสสนาสูตร)
47/666/747/543/24
หัวข้อธรรม (1)
[๓๙๗] " ภิกษุรู้เวทนาอย่างใดอย่างหนึ่ง คือ สุขเวทนา หรือทุกขเวทนากับอทุกขมสุขเวทนา ที่มีอยู่ทั้งภายใน และภายนอกว่าเวทนานี้เป็นเหตุแห่งทุกข์ มีความสูญสิ้นไปเป็นธรรมดา มีความทรุดโทรมไปเป็นธรรมดา ถูกต้องด้วยอุทยัพพยญาณแล้วเห็นความเสื่อมไปอยู่ ย่อมรู้แจ่มแจ้ง ความเป็นทุกข์ในเวทนานั้นอย่างนี้เพราะเวทนาทั้งหลายสิ้นไปนั้นเอง ทุกข์จึงไม่เกิด " (ทวยตานุปัสสนาสูตร)
47/667/1347/544/23
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๔] " สัตว์เหล่าใดผู้เขาถึงรูปภพ และสัตว์เหล่าใดอยู่ในอรูปภพ สัตว์เหล่านั้นเมื่อยังไม่รู้ชัดซึ่งนิพพาน ก็ยังเป็นผู้จะต้องมาสู่ภพใหม่ ส่วนชนเหล่าใดกำหนดรู้รูปภพแล้วไม่ดำรงอยู่ในอรูปภพ ชนเหล่านั้นน้อมไปในนิพพานทีเดียว เป็นผู้ละมัจจุเสียได้ " (ทวยตานุปัสสนาสูตร)
47/672/1147/548/10
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๕] นามรูปที่โลกพร้อมทั้งเทวโลก มารโลก พรหมโลก ที่หมู่สัตว์พร้อมทั้งสมณพราหมณ์ เทวดาและมนุษย์เล็งเห็นว่า นามรูปนี้เป็นของจริง พระอริยเจ้าทั้งหลายเห็นด้วยดีแล้วด้วยปัญญาอันชอบตามความเป็นจริงว่า นามรูปนั้นเป็นของเท็จ (ทวยตานุปัสสนาสูตร)
47/672/1747/548/16
หัวข้อธรรม (1)
อรหัตผลอัน ตัณหาจริตบุคคลข่มกิเลสทั้งหลายด้วยผลแห่งอัปปนาฌานแล้วจึงบรรลุ ชื่อว่า เจโตวิมุตติ เพราะสำรอกราคะ อรหัตผลอันทิฏฐิจริตบุคคลยังเพียงอุปจารฌานให้เกิด เห็นแจ้งแล้ว จึงบรรลุ ชื่อว่า ปัญญาวิมุตติ เพราะสำรอกอวิชชา (อ.ทวยตานุปัสสนาสูตร)
47/681/1447/556/6
หัวข้อธรรม (1)
สังขารเป็นปัจจัย คือ ปุญญาภิสังขาร(สภาพผู้ตกแต่งคือ บุญ) อปุญญาภิสังขาร(สภาพผู้ตกแต่งคือ บาป) อเนญชาภิสังขาร (สภาพผู้ตกแต่ง คือ ความไม่หวั่นไหว) (อ.ทวยตานุปัสสนาสูตร)
47/683/947/557/22