พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
สงครามระหว่าง ท้าวสักกะ กับอสูร (อ.นาลกสูตร)
47/634/847/516/13
หัวข้อธรรม (1)
พื้นชั้นล่างของเขาสิเนรุ มีอสุรภพ ประมาณ 10,000 โยชน์ ณ พื้นชั้นกลางมีมหาทวีป 4 มีทวีปน้อย 2,000 เป็นบริวาร ณ พื้นชั้นบน มีดาวดึงส์พิภพ 10,000 โยชน์ (อ.นาลกสูตร)
47/635/1747/517/24
หัวข้อธรรม (1)
ฤษี ชื่อ อสิตะ ชื่อที่สองว่า กัณหเทวิลฤษี (อ.นาลกสูตร)
47/637/1647/519/14
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าอสิตฤษี นี้น้อมจิตไป ในรูปภพ ก็จะไม่เดือดร้อน แต่เพราะความไม่ฉลาดไม่รู้จักวิธี จึงเป็นผู้เสียใจด้วยระลึกถึงการอุบัติในอรูปภพของตน (อ.นาลกสูตร)
47/639/1547/521/13
หัวข้อธรรม (1)
กิเลสทั้งหลายที่ตัดขาดด้วยมรรคภาวนาจะเกิดขึ้นไม่ได้ แต่กิเลสทั้งหลายเกิดขึ้นได้เพราะปัจจัยมีกำลังแห่งการได้สมาบัติ (อ.นาลกสูตร)
47/640/247/521/20
หัวข้อธรรม (1)
สาวกรูปเดียวเท่านั้นของพระพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ ย่อมปฏิบัติปฏิปทาของมุนีได้ (อ.นาลกสูตร)
47/645/147/526/9
หัวข้อธรรม (1)
ความปรารถนาน้อย 4 อย่าง คือ ปัจจัย ธุดงค์ ปริยัติ อธิคม (อ.นาลกสูตร)
47/650/547/530/18
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้บำเพ็ญโมเนยยปฏิปทาไม่พึงยินดี การนิมนต์ และโภชนะที่มีวิตกอย่างนี้ว่าจะให้หรือไม่ให้ ให้ดีหรือไม่ให้ดีหนอ ดังนี้ ก็ไม่ควรรับ (อ.นาลกสูตร)
47/653/1747/533/17
หัวข้อธรรม (1)
มุนีไม่พึงกล่าววาจา เกี่ยวด้วยการแสวงหาของกิน ประกอบด้วย โอภาส(ชี้นำ) ปริกถา (เลียบเคียง) นิมิต (เครื่องหมาย) วิญญัตติ (การขอร้อง) หากพึงหวังเป็นไข้ควรกล่าวเพื่อปัดเป่าความเจ็บไข้ (อ.นาลกสูตร)
47/654/1147/534/6
หัวข้อธรรม (1)
ผู้เป็นพุทธมามกะ คือ ถือพระพุทธเจ้าว่าเป็นของเรา (อ.นาลกสูตร)
47/659/147/538/8