พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๘๘] พระเถระที่บวชนาน มีชื่อเสียง มียศ บริวารมาก เป็นพหูสูต ทรงจำ แสดงธรรมได้บริบูรณ์ เป็นผู้ได้ปัจจัย 4 โดยไม่ยาก แต่เป็นผู้มีความเห็นผิด ย่อมยังชนหมู่มากให้เห็นผิดไปด้วย เป็นไปเพื่อความฉิบหาย แก่ชนมาก เพื่อทุกข์แก่เทวดา และมนุษย์ ทั้งหลาย (เถรสูตร)
36/210/336/208/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๙] ธรรม 5 ประการ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่พระเสขะ คือ ยินดีในการก่อสร้าง, ยินดีในการเจรจาปราศรัย, ยินดีในการนอน, ยินดีในการคลุกคลีด้วยหมู่คณะ, ไม่พิจารณาจิตตามที่หลุดพ้นแล้ว (ปฐมเสขสูตร)
36/212/1236/210/7
หัวข้อธรรม (1)
[๙๐] ธรรม 5 ประการ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่พระเสขะ มีความเป็นผู้มีกิจมาก มีกรณียะมาก ไม่ฉลาดในกิจน้อยใหญ่ ละการหลีกออกเร้น ไม่ประกอบความสงบใจ ณ ภายใน เป็นต้น (ทุติยเสขสูตร)
36/214/336/211/19
หัวข้อธรรม (1)
[๙๑] สัมปทา (ความถึงพร้อม) 5 ประการ คือ ศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ ปัญญา (ปฐมสัมปทาสูตร)
36/218/436/216/4
หัวข้อธรรม (1)
[๙๒] สัมปทา 5 ประการ คือ สีลสัมปทา สมาธิสัมปทา ปัญญาสัมปทา วิมุตติสัมปทา วิมุตติญาณทัสสนสัมปทา (ทุติยสัมปทาสูตร)
36/219/336/216/14
หัวข้อธรรม (1)
[๙๓] การพยากรณ์อรหัต 5 ประการ คือ เพราะความเป็นผู้เขลา ผู้หลง, มีความอิจฉาลามก ถูกความอิจฉาครอบงำ, เพราะเป็นบ้า จิตฟุ้งซ่าน, เพราะสำคัญว่าได้บรรลุ, พยากรณ์โดยถูกต้อง (พยากรณสูตร)
36/219/1336/217/9
หัวข้อธรรม (1)
[๙๔] ธรรมเครื่องอยู่เป็นสุข 5 ประการ คือ ฌาน 4 และ ความสิ้นอาสวะ (ผาสุสูตร)
36/221/336/218/14
หัวข้อธรรม (1)
[๙๕] ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมแทงตลอดธรรมที่ไม่กำเริบ ต่อกาลไม่นานนัก คือ ได้บรรลุอัตถปฏิสัมภิทา, ได้บรรลุธรรมปฏิสัมภิทา, ได้บรรลุนิรุตติปฏิสัมภิทา, ได้บรรลุปฏิญาณปฏิสัมภิทา, พิจารณาจิตตามที่หลุดพ้นแล้ว (อกุปปสูตร)
36/222/336/219/12
หัวข้อธรรม (1)
[๙๖] ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 5 ประการ เสพอานาปานสติกัมมัฏฐานอยู่ ย่อมแทงตลอดธรรมที่ไม่กำเริบต่อกาลไม่นานนัก มีความเป็นผู้มีธุระน้อย มีกิจน้อยเลี้ยงง่าย ยินดียิ่งในบริขารแห่งชีวิต เป็นต้น (สุตสูตร)
36/223/336/220/7
หัวข้อธรรม (1)
[๙๗] ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 5 ประการ เสพอานาปานสติกัมมัฏฐานอยู่ ย่อมแทงตลอดธรรมที่ไม่กำเริบต่อกาลไม่นานนัก มีความเป็นผู้ได้ตามปรารถนาได้ไม่ยาก ซึ่งกถาอันเป็นไปเพื่อขัดเกลากิเลส เป็นต้น (กถาสูตร)
36/224/936/221/14