พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙] ภัยจะบังเกิดในอนาคต 5 ประการ คือ ภิกษุผู้ไม่อบรมกาย ไม่อบรมศีลไม่อบรมจิต ไม่อบรมปัญญา จะเป็นผู้ให้อุปสมบท ให้นิสัย แสดงธรรมที่ผิดแสดงพระสูตรที่นักกวีแต่ง ภิกษุเถระเป็นผู้มักมาก เป็นหัวหน้าในการล่วงละเมิด เหตุนี้การลบล้างวินัยย่อมมีเพราะการลบล้างธรรม การลบล้างธรรมย่อมมีเพราะ การลบล้างวินัย (ตติยอนาคตสูตร)
36/193/1436/191/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐] ภัยในอนาคตของภิกษุ 5 ประการ เกี่ยวกับการบริโภค และการคลุกคลี (จตุตถอนาคตสูตร)
36/198/336/195/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๑] ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม 5 ประการย่อมไม่เป็นที่เคารพ ยกย่องของเพื่อนพรหมจรรย์ คือ ย่อมกำหนัดในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด, ขัดเคืองในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง,หลงในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความหลง, โกรธในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความโกรธ, มัวเมาในสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา (รัชนียสูตร)
36/201/436/199/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒] ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม 5 ประการย่อมไม่เป็นที่เคารพ ยกย่องของเพื่อนพรหมจรรย์ คือ ไม่ปราศจากความกำหนัด, ไม่ปราศจากความขัดเคือง, ไม่ปราศจากความหลง, เป็นผู้ลบหลู่, เป็นผู้ตีเสมอ (วีตราคสูตร)
36/202/936/200/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓] ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมไม่เป็นที่เคารพ ยกย่องของเพื่อนพรหมจรรย์ คือ พูดหลอกลวง, พูดหวังลาภ, พูดเลียบเคียงหาลาภ, พูดคาดคั้นให้บริจาค, แสวงหาลาภด้วยลาภ (กุหกสูตร)
36/203/1236/201/11
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔] ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมไม่เป็นที่เคารพ ยกย่องของเพื่อนพรหมจรรย์ คือ ไม่มีศรัทธา ไม่มีหิริ ไม่มีโอตตัปปะ เกียจคร้าน มีปัญญาทราม (อสัทธสูตร)
36/205/336/203/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๕] ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมไม่เป็นที่เคารพ ยกย่องของเพื่อนพรหมจรรย์ คือ ไม่อดทนต่อรูปารมณ์, ไม่อดทนต่อสัททารมณ์, ไม่อดทนต่อคันธารมณ์, ไม่อดทนต่อรสารมณ์, ไม่อดทนต่อโผฏฐัพพารมณ์ (อักขมสูตร)
36/206/336/204/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖] ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมเป็นที่เคารพ ยกย่องของเพื่อนพรหมจรรย์ คือ บรรลุอัตถปฏิสัมภิทา, บรรลุธรรมปฏิสัมภิทา, บรรลุนิรุตติปฏิสัมภิทา, บรรลุปฏิภาณปฏิสัมภิทา, เป็นผู้ขยันไม่เกียจคร้าน มีปัญญาใคร่ครวญวิธีการและสามารถทำ หรือจัดแจงในกิจนั้น (ปฏิสัมภิทาสูตร)
36/207/936/205/9
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้บรรลุปฏิภาณปฏิสัมภิทานั้น ย่อมรู้ญาณ 3 เหล่านั้นเท่านั้น หาทำกิจของญาณเหล่านั้นไม่ (อ.ปฏิสัมภิทาสูตร)
36/208/736/206/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๗] ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมเป็นที่เคารพยกย่อง ของเพื่อนพรหมจรรย์ คือ เป็นผู้มีศีล, เป็นพหูสูต, มีวาจาไพเราะ, ได้ฌาน 4 โดยไม่ยาก, ทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้ (สีลสูตร)
36/208/1436/206/16