พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๒๐] ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมชื่อว่า ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตนและชื่อว่าปฏิบัติเพื่อประโยชน์ผู้อื่น คือ ภิกษุเป็นผู้ถึงพร้อมด้วย ศีล สมาธิปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะด้วยตนเอง และชักชวนผู้อื่นให้ถึงพร้อมอย่างนั้นด้วย (จตุตถหิตสูตร)
36/27/1836/28/7
หัวข้อธรรม (1)
[๒๑] ข้อที่ภิกษุผู้ไม่มีที่เคารพ ไม่มีที่ยำเกรง ไม่มีความประพฤติเสมอในเพื่อนพรหมจรรย์ จักบำเพ็ญอภิสมาจาริกวัตร ให้บริบูรณ์นั้น ไม่ใช่ฐานะที่จะมีได้...ข้อที่ภิกษุไม่อบรมสัมมาทิฏฐิให้บริบูรณ์แล้ว จักเจริญสัมมาสมาธิให้บริบูรณ์ได้นั้น ไม่ใช่ฐานะที่จะมีได้ (ปฐมคารวสูตร)
36/29/436/30/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๒] ข้อที่ภิกษุไม่บำเพ็ญธรรมของพระเสขะให้บริบูรณ์แล้ว จักรักษาศีลขันธ์ให้บริบูรณ์ได้นั้น ไม่ใช่ฐานะที่จะมีได้... ข้อที่ภิกษุไม่เจริญสมาธิขันธ์ให้บริบูรณ์แล้ว จักบำเพ็ญปัญญาขันธ์ให้บริบูรณ์ได้นั้น ไม่ใช่ฐานะที่จะมีได้ (ทุติยคารวสูตร)
36/31/136/31/19
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓] สิ่งเศร้าหมองแห่งทอง 5 ประการ คือ เหล็ก โลหะ ดีบุก ตะกั่ว เงิน เป็นเหตุให้ทองมัวหมองแล้ว ย่อมไม่อ่อนใช้การไม่ได้ ไม่สุกใส เสียเร็ว จะทำเป็นเครื่องประดับไม่ได้ (อุปกิเลสสูตร)
36/32/336/33/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓] อุปกิเลส (เครื่องเศร้าหมอง) แห่งจิต 5 ประการ คือ กามฉันทะ (ความพอใจในกาม) พยาบาท ถีนมิทธะ (ย่อมง่วงเหงาหาวนอน) อุทธัจจกุกกุจจะ (ความฟุ้งซ่านรำคาญ) วิจิกิจฉา (ความลังเลสงสัย) ซึ่งเป็นเหตุให้จิตเศร้าหมองไม่ตั้งมั่นโดยชอบเพื่อความหมดสิ้นไปแห่งอาสวะ (อุปกิเลสสูตร)
36/32/1336/33/14
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔] สัมมาสมาธิของภิกษุผู้ทุศีล มีศีลวิบัติแล้ว ย่อมเป็นธรรมมีอุปนิสัยขาดแล้ว, สัมมาสมาธิของภิกษุผู้มีศีล ถึงพร้อมด้วยศีล ย่อมเป็นธรรมถึงพร้อมด้วยอุปนิสัย (ทุสสีลสูตร)
36/36/736/37/3
หัวข้อธรรม (1)
ยถาภูตญาณทัสสนะ ได้แก่ วิปัสสนาอ่อน ๆ ตั้งต้นแต่ญาณกำหนดนามรูปไป (อ.ทุสสีลสูตร)
36/38/436/38/15
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕] สัมมาทิฏฐิอันศีล สุตะ การสนทนาธรรม สมถะ วิปัสสนา อนุเคราะห์แล้วย่อมมีเจโตวิมุตติเป็นผล มีปัญญาวิมุตติเป็นผล (อนุคคหสูตร)
36/38/1136/39/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖] เหตุแห่งวิมุตติ 5 ประการ มี พระศาสดา หรือ ครูอาจารย์ แสดงธรรมให้ฟังเป็นต้น (วิมุตติสูตร)
36/40/336/40/16
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗] เมื่อภิกษุมีปัญญารักษาตน มีสติ เจริญสมาธิหาประมาณมิได้อยู่ ญาณ5 อย่าง ย่อมเกิดขึ้น เฉพาะตนว่า สมาธินี้มีสุขในปัจจุบันและมีสุขเป็นวิบาก, สมาธินี้อันคนเลวเสพไม่ได้, สมาธินี้ละเอียด ประณีต, เราย่อมมีสติเข้า ออกจากสมาธินี้ได้ (สมาธิสูตร)
36/43/1836/44/13