พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๑] ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 4 ประการ เป็นผู้ควรของคำนับ ฯลฯ เป็นนาบุญของโลก เหมือนนักรบผู้ควรแก่พระราชาคือ เป็นผู้ฉลาดในฐานะ ได้แก่มีศีล, ยิงไกล ได้แก่ เห็นตามเป็นจริงในขันธ์ 5, ยิงได้เร็ว ได้แก่ รู้ชัดตามจริงในอริยสัจ 4, ทำลายข้าศึกหมู่ใหญ่ได้ ได้แก่ ทำลายอวิชชาได้ (โยธสูตร)
35/438/1035/458/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๒] ธรรม 4 อย่าง อันใครๆ ก็ตามในโลก รับประกันไม่ได้ คือ สิ่งที่มีความแก่เป็นธรรมดา อย่าแก่, สิ่งที่มีความเจ็บไข้เป็นธรรมดาอย่าเจ็บ, สิ่งที่มีความตายเป็นธรรมดาอย่าตาย, วิบากของกรรมอย่าเกิดขึ้น (ปาฏิโภคสูตร)
35/440/935/460/10
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๓] สิ่งที่ได้เห็น ได้ฟัง ได้ทราบ ได้รู้แจ้ง อันใด ทำให้อกุศลธรรมเสื่อมไปกุศลธรรมเจริญขึ้น สิ่งเหล่านั้น ควรกล่าว (สุตสูตร)
35/442/1935/462/21
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๔] บุคคลที่กลัวตาย 4 ประเภท คือ ผู้มีความพอใจทะยานอยากในกามทั้งหลาย, ผู้ยังมีความทะยานอยากในกาย, ผู้มีบาปไม่ได้ทำความดีไว้, ผู้ที่มีความสงสัยในพระสัทธรรม (อภยสูตร)
35/444/935/464/9
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๕] พระพุทธองค์ทรงแสดงแก่ปริพาชกผู้มีชื่อเสียง ถึงสัจจะของพราหมณ์ 4 ประการ คือ พราหมณ์กล่าวอย่างนี้ว่า สัตว์ทั้งปวงไม่ควรฆ่า, กามทั้งปวงไม่เที่ยง เป็นทุกข์มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา, ภพทั้งปวงไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา, เราย่อมไม่มีในอะไรๆ ... (พราหมณสัจจสูตร)
35/449/1635/469/17
หัวข้อธรรม (1)
พระอรหันต์ไม่เห็นว่าพี่ชายควรสำคัญนำเข้าไปในฐานะพี่ชาย สหายในฐานะสหาย หรือ บริขารในฐานะบริขาร (อ.พราหมณสัจจสูตร)
35/451/1735/471/21
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๖] โลกอันจิตแลนำไป อันจิตชักมา และบุคคลย่อมลุอำนาจของจิตที่บังเกิดขึ้นแล้ว " (อุมมังคสูตร)"""
35/453/1235/473/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๖] ในสุตตะ ... เวทัลละ ถ้าแม้ภิกษุรู้ทั่วถึงอรรถ รู้ทั่วถึงธรรมแห่งคาถา 4 บาทแล้วเป็นผู้ปฏิบัติธรรม สมควรแก่ธรรม ก็ควรเรียกว่า เป็นพหูสูต เป็นผู้ทรงธรรม (อุมมังคสูตร)
35/454/235/473/25
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๖] ผู้ที่ได้สดับและเห็นแจ้งแทงตลอดด้วยปัญญาในอริยสัจ 4 เรียกว่า ผู้ สดับมีปัญญาชำแรกกิเลส (อุมมังคสูตร)
35/454/1535/474/14
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๖] ผู้ไม่คิดเพื่อเบียดเบียนตน และผู้อื่น ย่อมคิดเพื่อเกื้อกูลแก่โลกทั้งหมด เรียกว่าบุคคลนี้ ชื่อว่าเป็นบัณฑิตมีปัญญามากอย่างนี้แล (อุมมังคสูตร)
35/455/835/475/5