พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๒] " ครั้นเมื่อเรือนถูกไฟไหม้ เจ้าของขนของสิ่งใดออกได้ ของสิ่งนั้นก็เป็นประโยชน์แก่เจ้าของ ส่วนของที่ไม่ได้ขนออกก็ไหม้อยู่ในนั้น ฉันเดียวกัน ครั้นเมื่อโลกอันชรามรณะ ไหม้อยู่อย่างนี้แล้ว ชาวโลกพึงขนออกด้วยการให้ทานเถิดสิ่งที่ให้เป็นทานไปแล้ว จัดว่าได้ขนออกอย่างดีแล้ว " (ทุติยชนสูตร)
34/217/1734/223/22
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๓] พราหมณ์ผู้หนึ่ง เข้าเฝ้าถามพระพุทธเจ้า ถึงเหตุที่ว่าพระธรรมเป็นธรรมอันผู้บรรลุพึงเห็นเอง เป็นต้น พระองค์ตอบว่า คนที่เกิดราคะแล้ว ย่อมคิดเพื่อทาตน ทำคนอื่น ทำทั้ง 2 ฝ่ายให้ลำบากบ้าง ย่อมรู้สึกทุกข์ โทมนัสในใจบ้างครั้นละราคะได้แล้ว เขาก็ไม่คิดเช่นนั้น ไม่รู้สึกทุกข์ โทมนัสในใจ นี้แล พระธรรมเป็นสันทิฏฐิโก... (พราหมณสูตร)
34/219/334/225/3
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๔] บุคคลผู้กำหนัดถูกราคะครอบงำ มีจิตอันราคะกลุ้มรุมแล้ว ย่อมประพฤติทุจริตด้วยกาย วา จา ใจ เมื่อละราคะได้เด็ดขาดแล้ว ย่อมไม่ประพฤติทุจริต ด้วยกาย วาจา ใจ (ปริพาชกสูตร)
34/221/1534/228/16
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๕] เมื่อบุคคลได้รสความสิ้น ราคะ โทสะ โมหะ ไม่มีเหลือนั่นแลพระนิพพานจึงเป็นสันทิฏฐิกัง... (นิพพุตสูตร)
34/223/1834/231/13
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๖] เหตุที่ทำให้มนุษย์มีจำนวนน้อยลง เพราะคนยินดีไม่เป็นธรรม, โลภเกินสมควร, มุ่งไปแต่ทางมิจฉาธรรม จึงจับอาวุธฆ่ากัน จึงเกิดทุพภิกขภัย ยักษ์ทั้งหลาย จึงปล่อยอมนุษย์ร้าย คนเป็นอันมากตายไปเพราะเหตุนั้น (ปโลภสูตร)
34/225/134/232/19
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๗] ผู้ใดห้ามคนอื่นที่ให้ทาน ย่อมทำอันตรายต่อคน 3 คน คือ ทำอันตรายต่อบุญของผู้ให้ ทำอันตรายต่อลาภของผู้รับ ตัวผู้นั้นเองชื่อว่า ถูกขุดรากความดี ถูกประหารตายไปจากความดี (ชัปปสูตร)
34/228/1034/236/17
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๗] ทิ้งของโสโครกก็ได้บุญ (ชัปปสูตร)
34/228/1634/236/26
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๗] " เราตถาคตกล่าวว่า ทานที่ให้แก่ผู้มีศีลมีผลมาก หาได้กล่าวอย่างนั้นในผู้ทุศีลไม่ " (ชัปปสูตร)
34/228/2134/237/3
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๘] พระพุทธองค์ทรงแสดง ผู้ที่ได้ วิชชา 3 ในอริยะวินัยนี้ แก่ ติกัณณพราหมณ์ (ติกัณณสูตร)
34/234/534/242/6
หัวข้อธรรม (1)
เรื่อง คัมภีร์ของพราหมณ์ (อ.ติกัณณสูตร)
34/241/1834/248/18