พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
บุคคลเหล่าใด เป็นผู้ไม่มีศรัทธาเป็นผู้ทุศีล เป็นผู้มีสุตน้อย เป็นผู้ตระหนี่เป็นผู้มีปัญญาทราม การเสพ การคบหา ความภักดีต่อบุคคลเหล่านั้นมีบุคคลเหล่านั้นเป็นเพื่อน นี้ เรียกว่า ความเป็นผู้มีมิตรชั่ว (อ.สูตรที่ ๑๐)
32/141/1232/120/7
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒] เมื่อบุคคลมีมิตรดี กุศลธรรมที่ยังไม่เกิด ย่อมเกิดขึ้น และอกุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมเสื่อมไป (กัลยาณมิตตตาทิวรรคที่ ๘)
32/142/332/121/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗๖] เมื่อบุคคลใส่ใจโดยแยบคาย โพชฌงค์ที่ยังไม่เกิด ย่อมเกิดขึ้น และที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมถึงความเจริญบริบูรณ์ (กัลยาณมิตตตาทิวรรคที่ ๘)
32/143/932/122/5
หัวข้อธรรม (1)
[๗๗-๘๑] ความเสื่อมญาติ เสื่อมโภคะ เสื่อมยศ มีประมาณน้อย ความเสื่อมปัญญาชั่วร้ายที่สุดกว่าความเสื่อมทั้งหลาย (กัลยาณมิตตตาทิวรรคที่ ๘)
32/143/1432/122/10
หัวข้อธรรม (1)
ในเวลาที่เกิดวิปัสสนา โพชฌงค์ จัดเป็นกามาวจร. ในเวลาที่เกิดในฌานอันเป็นบาทของวิปัสสนา โพชฌงค์ เป็นรูปาวจร และอรูปาวจร ในเวลาที่เกิดในมรรค และผล โพชฌงค์เป็น โลกุตตระ (อ.สูตรที่ ๕)
32/147/132/125/6
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒] ความเจริญด้วยยศ มีประมาณน้อย ความเจริญด้วยปัญญาเลิศกว่าความเจริญทั้งหลาย (ปมาทาทิวรรคที่ ๙)
32/151/332/129/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓-๙๘] ความไม่ประมาท ความเป็นผู้ปรารภความเพียร ความเป็นผู้มักน้อย ความเป็นผู้สันโดษ การใส่ใจโดยแยบคาย ความเป็นผู้รู้สึกตัว ความเป็นผู้มีมิตรดีการไม่ประกอบอกุศลธรรม ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์อย่างใหญ่ (ปมาทาทิวรรคที่ ๙)
32/151/732/129/7
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๕-๑๓๐] ธรรมเป็นเหตุให้พระสัทธรรมเสื่อมสูญ และดำรงมั่น มีความประมาท และความไม่ประมาท เป็นต้น (วรรคที่ ๑๐)
32/159/1232/136/2
หัวข้อธรรม (1)
โพธิปักขิยธรรม (ธรรมที่เกื้อหนุนแก่อริยมรรค) 37 ประการ คือ สติปัฏฐาน 4 สัมมัปปธาน 4 อิทธิบาท 4 อินทรีย์ 5 พละ 5 โพชฌงค์ 7 อริยมรรคมีองค์
32/164/1832/141/20
หัวข้อธรรม (1)
กรรมที่ไม่ได้โจทย์ ไม่ให้ระลึกได้ ด้วยเรื่องอันไม่เป็นจริงแล้ว ปรับอาบัติโดยที่ไม่ได้ปฏิญญาไว้ ชื่อว่า อธรรม (อ.วรรคที่ ๑๐)
32/165/1332/142/11