พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๐๖] วิธีการเจริญ อานาปานสติ (เอกธรรมสูตร)
31/213/831/216/9
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๐๘] ภิกษุย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์ อันประกอบด้วยอานาปานสติ อาศัย วิเวกอาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ ฯลฯ อานาปานสติอันภิกษุ ผู้เจริญแล้ว กระทำให้มากแล้วอย่างนี้ ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก (โพชฌงคสูตร)
31/215/1231/218/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๑๐] ภิกษุอยู่ในป่า อยู่ที่โคนไม้ อยู่ที่เรือนว่างก็ดี นั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง ดำรงสติไว้เฉพาะหน้า เธอมีสติหายใจออก มีสติหายใจเข้า ฯลฯ อานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก (สุทธิกสูตร)
31/216/831/219/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๑๓] อานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว พึงหวังได้ผล 2 ประการ อย่างใดอย่างหนึ่ง คืออรหัตผลในปัจจุบัน หรือเมื่อยังมีความถือ มั่นอยู่ เป็นพระอนาคามี (ปฐมผลสูตร)
31/217/1331/220/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๑๖] เมื่ออานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว พึงหวังได้ ผลานิสงส์ 7 ประการ (ทุติยผลสูตร)
31/218/1331/221/14
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๑๘-๑๓๒๐] พระพุทธองค์ทรงแสดงอานาปานสติ อย่างบริบูรณ์โดยกว้างขวาง แก่พระอริฏฐะ (อริฏฐสูตร)
31/219/531/222/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๒๕-๑๓๒๖] ความไหว หรือความเอนเอียงแห่งกายก็ดี ความหวั่นไหว หรือ ความกวัดแกว่งแห่งจิตก็ดี ย่อมไม่มี เพราะได้เจริญ กระทำให้มาก ซึ่งอานาปานสติสมาธิ (กัปปินสูตร)
31/221/1731/224/9
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๓๐-๑๓๔๕] พระพุทธองค์ ตรัสให้ภิกษุทั้งหลาย มนสิการ อานาปานสติ ให้ดี โดยทรงแสดง ฌาน 4 และอรูปฌาน (ทีปสูตร)
31/223/1731/226/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๔๖-๑๓๔๗] เมื่ออานาปานสติสมาธิ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ถ้าเธอเสวยเวทนามีกายเป็นที่สุด หรือเสวยเวทนา มีชีวิตเป็นที่สุด ก็รู้ชัดว่า เวทนาทั้งหมดในโลกนี้ ไม่น่าเพลิดเพลิน จักเป็นของเย็น เพราะสิ้นชีวิต (ทีปสูตร)
31/225/2231/228/11
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อกำลังทำงานในธาตุกัมมัฏฐาน กายย่อมลำบาก เมื่อกำลังทำงานใน กสิณกัมมัฏฐานอยู่ ตาก็กลอกไปมา ย่อมเหนื่อย แต่เมื่อกำลังทำอานาปานสติ กัมมัฏฐานนี้ กายก็ไม่เหนื่อย ตาทั้งสองข้างก็ไม่ลำบากด้วย (อ.ทีปสูตร)
31/227/431/229/9