พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๙๔] พระอนุรุทธะรู้อธิมุตติ (อัธยาศัย) อันเป็นต่างๆ กันของสัตว์ทั้งหลาย ตามความเป็นจริง เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน 4 (อธิมุตติสูตร
31/207/331/209/9
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๙๕] พระอนุรุทธะ รู้ความยิ่งและหย่อน แห่งอินทรีย์ของสัตว์อื่น ของบุคคล อื่นตามความเป็นจริง เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน 4 (อินทริยสูตร)
31/207/931/210/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๙๖] พระอนุรุทธะ รู้ความเศร้าหมอง ความผ่องแผ้ว ความออกแห่งฌาน วิโมกข์ สมาธิ และสมาบัติ ตามความเป็นจริง เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้ มากซึ่งสติปัฏฐาน 4 (สังกิเลสสูตร)
31/208/331/210/9
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๙๗] พระอนุรุทธะ ย่อมระลึกถึงชาติก่อนได้เป็นอันมาก เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน 4 (ปฐมวิชชาสูตร)
31/208/931/211/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๙๘] พระอนุรุทธะ ย่อมเห็นหมู่สัตว์ที่กำลังจุติ กำลังอุบัติ เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน 4 (ติยวิชชาสูตร)
31/209/331/211/10
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๙๙] พระอนุรุทธะ ย่อมกระทำให้แจ้ง ซึ่งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ อันหา อาสวะมิได้ เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มาก ซึ่งสติปัฏฐาน 4 (ตติยวิชชาสูตร)
31/209/1031/212/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๐๐] ทรงแสดงฌาน 4 (ฌานสังยุต)
31/210/1431/214/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๐๑] แม่น้ำคงคาไหลไปสู่ทิศตะวันออก ฉันใด ภิกษุเจริญ กระทำให้มากซึ่ง ฌาน 4 ย่อมเป็นผู้น้อมไป โน้มไป โอนไปสู่นิพพาน ฉันนั้น (ฌานสังยุต)
31/211/731/214/14
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๐๔] ฌาน 4 อันภิกษุพึงเจริญ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละสังโยชน์อันเป็นส่วนเบื้องบน 5 (ฌานสังยุต)
31/211/2131/215/9
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๐๕] ธรรมอันหนึ่ง อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก คือ อานาปานสติ (เอกธรรมสูตร)
31/213/531/216/5