พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธเจ้าทรงแสดง รอยพุทธบาทไว้ริมฝั่ง แม่น้ำนัมมทา และหลังแผ่นหินที่ ภูเขาสัจจพันธ์ (อ.ปุณณสูตร)
28/131/628/129/1
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๘-๑๑๙] พระพุทธองค์ทรงแสดง ความไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตาของ จักษุ รูป จักษุวิญญาณ จักษุสัมผัส สุข ทุกข์ หรือไม่สุขไม่ทุกข์ ที่เกิดเพราะ จักษุสัมผัสเป็นปัจจัยแก่พระพาหิยะ เพื่อหลีกออกจากหมู่ ทำความเพียรก็ท่าน พระพาหิยะไปทำความเพียร มีใจเด็ดเดี่ยวได้เป็นพระอรหันต์องค์หนึ่ง (พาหิยสูตร)
28/132/328/129/20
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๐] ไม่พึงสำคัญซึ่งสิ่งทั้งปวง ไม่พึงสำคัญในสิ่งทั้งปวง ไม่พึงสำคัญแต่สิ่ง ทั้งปวง ไม่พึงสำคัญว่าสิ่งทั้งปวงของเรา เมื่อไม่สำคัญอย่างนี้ ก็ไม่ถือมั่น อะไรๆ ในโลก เมื่อไม่ถือมั่นก็ไม่สะดุ้ง เมื่อไม่สะดุ้งย่อมดับสนิทเฉพาะตน ทีเดียว (ปฐมเอชสูตร)
28/136/1428/133/25
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๒] ภิกษุไม่พึงสำคัญซึ่งขันธ์ ธาตุและอายตนะ ไม่พึงสำคัญในขันธ์ ธาตุ และอายตนะ ไม่พึงสำคัญแต่ขันธ์ ธาตุและอายตนะ ไม่พึงสำคัญว่า ขันธ์ ธาตุและอายตนะของเรา เมื่อไม่สำคัญอย่างนี้ ย่อมไม่ถือมั่นสิ่ง อะไรๆ ในโลก... (ทุติยเอชสูตร)
28/138/2028/135/24
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๓] ทรงแสดงส่วนสองคือ ตากับรูป, หูกับเสียง, จมูกกับกลิ่น, ลิ้นกับรส, กายกับสิ่งที่ถูกต้องกาย ใจกับธรรมารมณ์ นี้เรียกว่า ธรรมคู่ (ปฐมทวยสูตร)
28/140/328/137/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๔] จักษุวิญญาณเกิดขึ้น เพราะอาศัยจักษุ และรูป ซึ่งไม่เที่ยง มีความ แปรปรวนมีความเป็นอย่างอื่น ความประจวบ ความประชุม ความพร้อมกัน แห่งธรรมทั้ง 3 นี้ เรียกว่า จักษุสัมผัส (ทุติยทวยสูตร)
28/140/1728/138/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๕] เวทนาอันผัสสะกระทบแล้วย่อมเสวย เจตนาอันผัสสะกระทบแล้ว ย่อมคิด สัญญาอันผัสสะกระทบแล้วย่อมจำ แม้ธรรมเหล่านี้ก็หวั่นไหว และ อาพาธ ไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเป็นอย่างอื่น. (ทุติยทวยสูตร)
28/141/1228/138/18
หัวข้อธรรม (1)
จริงอยู่แม้ในมโนทวาร วัตถุรูปจัดเป็น รูปขันธ์ โดยส่วนเดียว เมื่ออารมณ์ คือ รูปมีอยู่ แม้อารมณ์ก็จัด เป็นรูปขันธ์ (อ.ทุติยทวยสูตร)
28/144/2028/141/16
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๘] ผัสสายตนะ 6 คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ที่บุคคลไม่ฝึกฝน ไม่คุ้มครอง ไม่รักษา ไม่สำรวมระวังแล้ว ย่อมนาทุกข์หนักมาให้ (ปฐมสังคัยหสูตร)
28/146/428/143/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๓] ในรูปที่เห็นแล้ว จักเป็นเพียงแต่ว่าเห็น ในเสียงที่ได้ฟังแล้ว จักเป็นเพียง แต่ว่าได้ฟัง ในอารมณ์ ที่ได้ทราบแล้ว จักเป็นเพียงแต่ได้ทราบ ในธรรมที่ได้รู้ แจ้งจักเป็นเพียงแต่ได้รู้แจ้ง (ทุติยสังคัยหสูตร)
28/152/728/149/6