พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
พระวักกลิ เอามีดปาดก้านคอตนเอง แล้วถือเอากัมมัฏฐานมาพิจารณา ก็ได้ สำเร็จเป็นพระอรหันต์ แล้วมรณภาพ (อ.วักกลิสูตร)
27/283/1827/272/4
หัวข้อธรรม (1)
๒๒๓-๒๒๔] พระอัสสชิป่วยหนัก ไม่สามารถทาสมาธิให้แนบแน่นได้ จึงสงสัย ว่าตนเสื่อมจากศาสนา พระพุทธองค์แสดงความไม่เที่ยงในขันธ์ 5 อริยสาวก ย่อมทราบชัดว่าถ้าเสวยเวทนามีชีวิตเป็นที่สุด ก่อนแต่จะสิ้นชีวิตเพราะกายแตก ความเสวยอารมณ์ ทั้งมวลในโลกนี้ไม่น่ายินดี จักเป็นของเย็น (อัสสชิสูตร)
27/285/2027/273/21
หัวข้อธรรม (1)
ความว่าสมาธิเป็นสาระและเป็นสามัญญผล แต่ในศาสนาของเราตถาคต ยังไม่ ใช่สาระ วิปัสสนามรรค และผล เป็นต้น ต่างหาก เป็นสาระ (อ.อัสสชิสูตร)
27/289/427/276/13
หัวข้อธรรม (1)
บุคคลประสบทุกข์ แล้วย่อมปรารถนาสุข ซึ่งก็คือปรารถนาทุกข์นั่นเอง เพราะ ทุกข์มาถึง เพราะสุขแปรปรวนไป (อ.อัสสชิสูตร)
27/290/127/277/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๒๕-๒๓๐] พระเขมกะป่วยหนักอยู่ที่พทริการาม ส่วนพระเถระ 60 รูป อยู่ โฆสิตาราม อยากฟังธรรมเทศนาของพระเขมกะ จึงใช้พระทาสกะ เดินไปมา หลายรอบ เพื่อนาคำถามตอบเกี่ยวกับ อัตตาในขันธ์ 5มา สุดท้ายพระเขมกะ จึงเดินยันไม้เท้าไปหาพระเถระ 60 รูปนั้น เป็นระยะทาง 12 กิโลเมตร จบการ ตอบคำถาม พระเถระ 60 รูปและพระเขมกะ ก็บรรลุอรหันต์ (เขมกสูตร)
27/290/827/277/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๒๙] พระอนาคามีละสังโยชน์เบื้องต่ำ 5 ได้แล้วก็จริง แต่ท่านยังถอนมานะ ฉันทะ อนุสัยอย่างละเอียดในอุปาทานขันธ์ 5 ว่าเรามีไม่ได้ (เขมกสูตร)
27/295/1227/282/1
หัวข้อธรรม (1)
ปุถุชนสอนปุถุชน บรรลุมรรคผล (อ.เขมกสูตร)
27/299/127/285/6
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๑-๒๓๔] พระฉันนะเข้าไปหาพระเถระหลายรูป ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ให้กล่าวสอนตน พระเถระเหล่านั้นได้แสดงความไม่เที่ยง และไม่ใช่ตัวตน ของขันธ์ 5 แต่พระฉันนะยังเข้าใจไม่ได้ จึงไปถามพระอานนท์ ที่โฆสิตาราม พระอานนท์ แสดงกัจจายนสูตร จบแล้ว พระฉันนะเข้าใจธรรมได้อย่างแจ่มแจ้ง (ฉันนสูตร)
27/299/1227/285/16
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อพระฉันนะถูกลงพรหมทัณฑ์ แล้วท่านก็เกิดความเร่าร้อน จนสลบล้มลง (อ.ฉันนสูตร)
27/304/1227/289/19
หัวข้อธรรม (1)
พระอานนท์ เลือก เฟ้นพระพุทธพจน์ คือ พระไตรปิฎก ก็ได้เห็นกัจจายนสูตร ว่าเหมาะที่จะแสดงแก่พระฉันนะ (อ.ฉันนสูตร)
27/306/927/291/6