พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
กกุธเทพบุตร นี้ เป็นบุตรอุปัฏฐาก ของพระมหาโมคคัลลานะ ในโกฬนครทาฌาน ให้เกิดแล้ว เมื่อตายไป ได้อุบัติในพรหมโลก (อ.กกุธสูตร)
24/360/324/275/6
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๔] " ชีวิตมีอายุน้อยถูกชราต้อนเข้าไป ชีวิตที่ถูกชราต้อนเข้าไปแล้วย่อมต้านทานไม่ได้ ผู้เห็นภัยในความตายนี้ มุ่งต่อสันติพึงละโลกามิส (เครื่องล่อใจให้ติด ในโลก) เสีย " (อุตตรสูตร)
24/361/924/276/11
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๖] สัตว์ทั้งหลายย่อมบริสุทธิ์ ด้วยส่วน 5 นี้ คือ กรรม วิชชา ธรรม ศีล และ ชีวิตอันอุดม (อนาถปิณฑิกสูตร)
24/363/824/278/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๐] " บุคคลควรสมาคมกับพวกสัตบุรุษเท่านั้น ควรทาความสนิทสนมกับ พวกสัตบุรุษ บุคคลรู้ทั่วถึงสัทธรรมของพวกสัตบุรุษแล้ว ย่อมพ้นจากทุกข์ ทั้งปวง " (สิวสูตร)
24/366/1924/281/15
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๑] เขมเทพบุตร กล่าวคาถาในสำนักพระพุทธเจ้าว่า "...บุคคลออกนอกธรรม หันไปประพฤติตามอธรรมก็ฉันนั้น เป็นคนเขลาเบาปัญญา ดาเนินไปทางมฤตยู ต้องซบเซาอยู่ เหมือนพ่อค้าเกวียนมีเพลาเกวียนหัก ฉะนั้น " (เขมสูตร)
24/367/624/282/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๓] " ชนเหล่าใดมีใจผ่องใส ให้ข้าวและน้ำนั้นด้วยศรัทธา ข้าวและน้ำนั้นแล ย่อมพะนอชนเหล่านั้น ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เพราะเหตุนั้นพึงเปลื้องความตระหนี่เสีย ครอบงำมลทิน คือ ความตระหนี่เสียให้ทาน บุญเท่านั้นย่อมเป็นที่พึ่ง ของเหล่าสัตว์ในโลกหน้า " (เสรีสูตร)
24/369/8-
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๕] เสรีเทพบุตรเคยเป็นพระราชา ได้ให้ทานที่ประตูเมืองทั้ง 4 แก่ฝ่ายในพวก เจ้าพระราชวงศ์ ทหาร พราหมณ์คฤหบดี และให้ทรัพย์จากชนบทกึ่งหนึ่งแก่พวก เจ้าหน้าที่ตลอด 80,000 ปี (เสรีสูตร)
24/370/424/284/7
หัวข้อธรรม (1)
ทายก แปลว่า ผู้ให้ทานเป็นปกติ , ทานบดี ได้แก่ เป็นเจ้าแห่งทานที่ให้แล้วไม่ใช่ เป็นทาส ไม่ใช่เป็นสหาย (อ.เสรีสูตร)
24/372/1024/286/9
หัวข้อธรรม (1)
คนเหล่าใดเที่ยวสรรเสริญทานโดยนัยว่า ให้ทานที่น่าปรารถนาแล้ว ท่านผู้เจริญ จะไปพรหมโลก เป็นต้น ชื่อว่า วณิพก ชนเหล่าใดกล่าวว่า โปรดให้สักฟายมือเถิด โปรดให้สักขันจอกเถิด ดังนี้ เที่ยวขอไป ชื่อว่า ยาจก (อ.เสรีสูตร)
24/373/1024/287/10
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๗] ภิกษุ 7 รูป ผู้เข้าถึงพรหมโลกชั้นอวิหา เป็นผู้หลุดพ้นแล้ว คือ ท่านอุปกะ ท่านผลคัณฑะ ท่านปุกกุสาติ ท่านภัททิยะ ท่านขัณฑเทวะ ท่านพาหุรัคคิ ท่านสิงคิยะ (ฆฏิการสูตร)
24/374/424/288/5