พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๓] " ก็ชนเหล่าใดเข้าถึงฌาน ไม่ประมาทละกิเลสได้ ชนเหล่านั้นจักถึงฝั่ง คือ นิพพาน ประดุจปลา ทำลายข่ายได้แล้ว ฉะนั้น " (จันทิมสสูตร)
24/346/1624/263/15
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๕] " ชนเหล่าใดเป็นผู้เพ่งพินิจตามศึกษาในข้อสั่งสอน อันเรากล่าวไว้แล้ว ชนเหล่านั้น ไม่ประมาทอยู่ในกาล ก็ไม่พึงตกอยู่ในอำนาจแห่งมัจจุ " (เวณฑุสูตร)
24/348/924/265/1
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๗] ทีฆลัฏฐิเทวบุตร ได้กล่าวคาถา ต่อพระพุทธองค์ว่า " ภิกษุพึงเป็นผู้มีปกติ เพ่งพินิจฌานมีจิตหลุดพ้นแล้ว พึงหวังความไม่เกิดขึ้นแห่งหทัย คือ พระอรหัตผล รู้ความเกิดขึ้น และความเสื่อมไปแห่งโลกแล้ว มีใจดีอันตัณหาและทิฏฐิไม่อิงอาศัย แล้ว มีพระอรหัตผลนั้น เป็นอานิสงส์ " (ทีฆลัฏฐิสูตร)
24/349/924/266/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๙] " บุคคลใด มีศีล มีปัญญาอบรมตนแล้ว มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌาน มีสติ ปราศจากความโศกทั้งหมด ละได้ขาดสิ้นอาสวะแล้ว ทรงไว้ซึ่งร่างกาย สุดท้าย บัณฑิตทั้งหลายเรียกบุคคลชนิดนั้นว่า เป็นผู้มีศีล เรียกบุคคลชนิดนั้นว่า เป็นผู้ มีปัญญา บุคคลชนิดนั้นล่วงทุกข์อยู่ได้ เทวดาทั้งหลาย บูชาบุคคลชนิดนั้น " (นันทนสูตร)
24/350/1324/267/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖๑] " บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยศีลทุกเมื่อ มีปัญญา มีใจตั่งมั่นดีแล้ว ปรารภความเพียร มีตนส่งไปแล้ว ย่อมข้ามโอฆะที่ข้ามได้ยาก เขาเว้นขาดแล้วจากกามสัญญาล่วงรูป สัญโญชน์ได้ สิ้นภพเป็นที่เพลิดเพลินแล้ว ย่อมไม่จมในห้วงน้ำลึก " (จันทนสูตร)
24/352/924/268/17
หัวข้อธรรม (1)
อภิสังขาร คือ กรรม 3 ได้แก่ ปุญญาภิสังขาร อปุญญาภิสังขาร อเนญชาภิสังขาร (อ.จันทนสูตร)
24/353/124/269/8
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖๓] " ภิกษุพึงมีสติ เพื่อการละสักกายทิฏฐิ งดเว้นเสียประดุจบุคคลถูกแทง ด้วยหอก ประดุจบุคคลถูกไฟไหม้ศีรษะอยู่ " (วาสุทัตตสูตร)
24/354/824/270/9
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖๕] " เรายังมองไม่เห็นความสวัสดี แห่งสัตว์ทั้งหลาย นอกจากปัญญาและ ความเพียร นอกจากความสำรวมอินทรีย์ นอกจากความสละวางทุกสิ่งทุกอย่าง " (สุพรหมสูตร)
24/355/1024/271/10
หัวข้อธรรม (1)
สุพรหมเทวบุตร เห็นนางอัปสร 500 ไปเกิดในนรก และอีก 7 วัน ตนเองกับนางอัปสรที่เหลือ ก็จะไปเกิดในนรกเช่นกัน จึงไปเฝ้าพระพุทธเจ้า เมื่อจบเทศนา เทพบุตรก็ตั้งอยู่ในโสดาปัตติผล (อ.สุพรหมสูตร)
24/356/324/271/18
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๑] " ผู้มีทุกข์นั่นแหละจึงมีความเพลิดเพลิน ผู้มีความเพลิดเพลินนั่นแหละ จึงมีทุกข์ ภิกษุย่อมเป็นผู้ไม่มีความเพลิดเพลินไม่มีทุกข์ ท่านจงรู้อย่างนี้เถิด ผู้มีอายุ " (กกุธสูตร)
24/359/1224/274/22