พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๕๔-๑๐๕๗] อธิบายวิวาทาธิกรณ์, อนุวาทาธิกรณ์, อาปัตตาธิกรณ์, กิจจาธิกรณ์ (อธิกรณเภท)
10/636/210/578/5
หัวข้อธรรม (1)
สัมมุขาวินัย ก็ดี สติวินัย ก็ดี ชื่อว่าระคนกัน ไม่แยกกันเพราะสมถะทั้ง 2 สำเร็จ ในขณะแห่งกรรมวาจาให้สติวินัยนั้นเอง ก็แล ใครๆ ไม่สามารถบัญญัติการแยก พรากธรรมเหล่านี้ออกจากกันได้ (อธิกรณเภทวัณณนา)
10/661/110/601/10
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๖๙] พระพุทธเจ้าตรัสว่า การโจทเพื่อประสงค์ให้ระลึกถึงความผิด การ สอบสวนเพื่อประสงค์จะข่ม สงฆ์เพื่อประโยชน์ให้ช่วยกันพิจารณา ส่วนการ ลงมติก็เพื่อให้การวินิจฉัยแต่ละเรื่องเสร็จสิ้นไป (คาถาสังคณิกะ)
10/664/710/604/6
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๗๐] ภิกษุผู้แกล้งต้องอาบัติ ปกปิดอาบัติ และถึงอคติ บุคคลเช่นนี้ พระพุทธองค์ เรียกว่า อลัชชี (คาถาสังคณิกะ)
10/666/110/605/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๗๒] ผู้โจทก์ ไม่เป็นธรรม 5 ประการ คือ โจทโดยการไม่ควร โจทด้วย เรื่องไม่จริง โจทด้วยคำหยาบ โจทด้วยคำไม่ประกอบด้วยประโยชน์ มุ่งร้าย โจท ไม่มีเมตตาจิตโจท (คาถาสังคณิกะ)
10/667/110/606/3
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุใดไม่พิจารณา อนุโยควัตร (วัตรในการซักถาม) นั้นซักถาม, ภิกษุนั้นย่อม ให้เสียคติของตนที่เป็นไปในสัมปรายภพ (ภพหน้า) (ทุติยคาถาสังคณิกวัณณนา)
10/671/1710/610/2
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๗๗] ข้อซักถามของภิกษุผู้วินิจฉัยอธิกรณ์ (โจทนากัณฑ์)
10/674/310/612/7
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๗๘] เรื่องที่เห็นสมด้วยเรื่องที่เห็น เทียบกันได้กับเรื่องที่เห็น แต่บุคคลนั้น ไม่ยอมรับ เพราะอาศัยการเห็น บุคคลนั้นถูกรังเกียจโดยไม่มีมูล พึงปรับตาม ปฏิญญา (คำมั่น) (โจทนากัณฑ์)
10/676/210/614/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๘๐] จำเลย พึงตั้งอยู่ใน ความสัตย์ และความไม่ขุ่นเคือง (โจทนากัณฑ์)
10/678/810/616/6
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๘๑] ผู้วินิจฉัยอธิกรณ์ มีปัญญาทราม ไม่มีความเคารพในสิกขา บริภาษ พระเถระเป็นผู้ขุดตน กำจัดอินทรีย์แล้ว ตาย ย่อมเข้าถึงนรก (โจทนากัณฑ์)
10/679/810/616/24