พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๖-๓๖๔] มานัตตจาริกวัตร ภิกษุผู้ประพฤติมานัต พึงประพฤติชอบ 8 หมวด เช่น บอกทุกวัน บอกในอุโบสถ ในปวารณา ต้องไปกับสงฆ์ มี อาคันตุกะมา ก็พึงบอก ฯลฯ (มานัตตารหวัตร)
8/234/148/223/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๕] ความขาดแห่งราตรี ของภิกษุผู้ประพฤติมานัต มี 4 คือ อยู่ร่วม อยู่ปราศ ไม่บอก ประพฤติในคณะอันพร่อง (มานัตตารหวัตร)
8/241/68/228/19
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๖] เมื่อมีภิกษุมามาก ทรงอนุญาตให้เก็บมานัต (มานัตตารหวัตร)
8/241/108/229/2
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๗] ทรงอนุญาตให้สมาทาน มานัต (มานัตตารหวัตร)
8/242/98/229/13
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๙] ภิกษุผู้ควรอัพภาน ไม่พึงยินดีการกราบไหว้... ของปกตัตตะภิกษุ รูปใดยินดีต้องอาบัติทุกกฏ (อัพภานารหวัตร)
8/244/98/231/11
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๙] ทรงอนุญาตการกราบไหว้...ของภิกษุผู้ควรอัพภานด้วยกัน ตามลำดับ ผู้แก่พรรษา (อัพภานารหวัตร)
8/244/148/231/16
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๙] ทรงอนุญาตกิจ 5 อย่าง คือ อุโบสถ ปวารณา ผ้าอาบนํ้าฝน การสละภัตร การรับภัตร แก่ภิกษุทั้งหลาย ผู้ควรอัพภานด้วยกันตามลำดับ ผู้แก่พรรษา (อัพภานารหวัตร)
8/244/198/231/20
หัวข้อธรรม (1)
ปริวาสมี 4 อย่าง คือ อัปปฏิจฉันนปริวาส ปฏิจฉันนปริวาส สุทธันตปริวาส สโมธานปริวาส (ปาริวาสิกักขันธกวรรณนา)
8/253/58/239/5
หัวข้อธรรม (1)
อธิบายกิจ 5 อย่าง (ปาริวาสิกักขันธกวรรณนา)
8/255/78/240/22
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้อยู่ปริวาส พึงละการไป ใกล้กันเสีย 12 ศอก ไปตามลำพัง ในโรงอาหาร พึงนั่งบนอาสนะสุดท้าย พึงอยู่ในเสนาสนะที่เลวกว่า ภิกษุปกตัตตะ (ปาริวาสิกักขันธกวรรณนา)
8/260/78/244/20