พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้พรรษาขาด ไม่มีส่วนแบ่งในผ้าจำนำพรรษา (อ.วัสสูปนายิกขันธกะ)
6/562/36/512/11
หัวข้อธรรม (1)
ของสงฆ์ที่ควรแจกกันได้ ไม่ว่าจะอยู่ในวัดหรือภายนอกสีมาก็ตาม สมควร แม้ที่จะอปโลกน์แจก แก่ภิกษุผู้ตั้งอยู่ในภายในสีมา (อ.วัสสูปนายิกขันธกะ)
6/562/146/512/22
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าไม่ได้ที่อยู่ในการจำพรรษา ในหมู่เกวียน พึงทำความอาลัยเถิด ถ้าหมู่เกวียน เดินทางอยู่ เมื่อถึงสถานที่ที่ตนปรารถนา พึงอยู่ในที่นั้น ปวารณา กับภิกษุ ทั้งหลายในที่นั้นเถิด (อ.วัสสูปนายิกขันธกะ)
6/563/156/513/22
หัวข้อธรรม (1)
เสนาสนะที่มุงแล้ว ด้วยเครื่องมุง 5 ชนิด ชนิดใดชนิดหนึ่ง ติดประตู สำหรับ เปิด ปิดได้ ของภิกษุใดไม่มี ภิกษุนั้นไม่ควรจำพรรษา (อ.วัสสูปนายิกขันธกะ)
6/565/56/515/7
หัวข้อธรรม (1)
จะปักร่มไว้ใน 4 เสา ทำฝารอบ ติดประตูไว้จำพรรษาก็ควร. กุฎีนี้ชื่อว่า กุฎีร่ม (อ.วัสสูปนายิกขันธกะ)
6/565/136/515/17
หัวข้อธรรม (1)
ปฏิสสวทุกกฏ คือ แกล้งกล่าวให้คลาดในภายหลัง ของภิกษุผู้มีจิตบริสุทธิ์ ในชั้นต้นแต่สำหรับผู้มีจิตไม่บริสุทธิ์ในชั้นเดิมควรปรับทุกกฏ เพราะรับคำ และ ปาจิตตีย์เพราะแกล้งกล่าวให้คลาด (อ.วัสสูปนายิกขันธกะ)
6/566/116/516/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๒๖] ภิกษุไม่พึงสมาทานมูควัตร (ถือการไม่พูด) ที่พวกเดียรถีย์สมาทานกัน รูปใดสมาทาน ต้องอาบัติทุกกฏ (ปวารณาขันธกะ)
6/572/156/522/14
หัวข้อธรรม (1)
[๒๒๖] ทรงอนุญาตให้ภิกษุทั้งหลาย อยู่จำพรรษาแล้ว ปวารณาด้วยเหตุ 3 สถาน คือ ด้วยได้เห็น ด้วยได้ฟัง ด้วยสงสัย (ปวารณาขันธกะ)
6/572/186/522/17
หัวข้อธรรม (1)
[๒๒๗] เมื่อบรรดาภิกษุผู้เถระ นั่งกระโหย่งปวารณาอยู่ ภิกษุไม่พึงนั่งบน อาสนะ รูปใดนั่งต้องอาบัติทุกกฏ (ปวารณาขันธกะ)
6/575/56/525/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๒๗] ทรงอนุญาตให้นั่งกระโหย่ง ในระหว่างที่ยังปวารณา ให้ภิกษุปวารณา แล้ว นั่งบนอาสนะ (ปวารณาขันธกะ)
6/575/126/525/10