พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๔] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, ฉันอาหารที่แข้น, ฉันผลไม้น้อยใหญ่, มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๔)
4/915/134/918/11
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๕] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ฉันอาหารกัดคำข้าว ต้องอาบัติทุกกฏ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๕)
4/916/24/919/8
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๕] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, ฉันขนมที่แข้นแข็ง, ฉันผลไม้ น้อยใหญ่, ฉันกับแกง มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๕)
4/916/54/919/11
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๖] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ฉันอาหารทำกระพุ้งแก้มให้ตุ่ย ข้างเดียว หรือทั้งสองข้าง ต้องอาบัติทุกกฏ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๖)
4/916/164/920/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๖] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, ฉันผลไม้น้อยใหญ่, มีอันตราย... ไม่ต้องอาบัติ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๖)
4/916/204/920/13
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๗] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ฉันอาหารสลัดมือ ต้องอาบัติทุกกฏ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๗)
4/917/64/921/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๗] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, สลัดมือทิ้งเศษอาหาร, มีอันตราย ...ไม่ต้องอาบัติ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๗)
4/917/94/921/12
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๘] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ฉันทำเมล็ดข้าวให้ร่วง ต้องอาบัติทุกกฏ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๘)
4/917/194/922/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๘] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, ทิ้งผงข้าว, เมล็ดข้าวติดไปด้วย, มีอันตราย ...ไม่ต้องอาบัติ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๘)
4/918/24/922/12
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๙] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ฉันอาหารแลบลิ้น ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย ...ไม่ต้องอาบัติ (กพฬวรรค สิกขาบทที่ ๙)
4/918/104/923/8