พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๐] ทรงอนุญาต ให้ภิกษุผู้ป่วย รับของเคี้ยว ของฉันในสกุลที่สงฆ์สมมติ ว่าเป็นเสกขะ ด้วยมือของตน แล้วเคี้ยวฉันได้ (ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๓)
4/867/174/858/19
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๓] ภิกษุฉันของเป็นเดน ของภิกษุผู้ได้รับนิมนต์ไว้ หรือของภิกษุอาพาธ, ภิกษุฉันภิกษา ที่เขาจัดไว้ในที่นั้น เพื่อภิกษุอื่นๆ, ภิกษุฉันภัตตาหารที่เขานำ ออกจากเรือนไปถวาย, ภิกษุฉันนิตยภัต สลากภัต ปักขิกภัต อุโปสถิกภัต ปาฏิปทิกภัต, ภิกษุฉัน ยามกาลิก สัตตาหกาลิก ยาวชีวิก ที่เขาบอกว่าเมื่อมีเหตุ เหตุนิมนต์ฉัน...ไม่ต้องอาบัติ (ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๓)
4/870/124/861/12
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๕] ทรงอนุญาต ให้ภิกษุผู้ป่วยรับของเคี้ยว ของฉัน ในเสนาสนะป่า ด้วย มือของตน แล้วเคี้ยวฉันได้ (ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๔)
4/873/214/864/20
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๖] ที่ชื่อว่า เป็นที่มีรังเกียจ คือ ในอารามในอุปาจารแห่งอาราม มีสถานที่ พวกโจรซ่องสุม บริโภค ยืน นั่ง นอน ปรากฏอยู่ (ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๔)
4/874/144/865/11
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๖] ที่ชื่อว่า อันเขาไม่ได้บอกให้รู้ คือ เขาส่งสหธรรมิก 5 ไปบอก นี้ชื่อว่า ไม่เป็นอันเขาได้บอกให้รู้, เขาบอกนอกอาราม นอกอุปาจารแห่งอาราม ก็ไม่ เป็นอันเขาได้บอกให้รู้ (ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๔)
4/875/14/865/22
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๘] ภิกษุฉันของเป็นเดน ของภิกษุผู้ได้รับนิมนต์ไว้ หรือของภิกษุป่วย, ภิกษุรับนอกวัดแล้ว มาฉันในวัด, ภิกษุฉันรากไม้ เปลือกไม้ ใบไม้ ดอกไม้ หรือผลไม้ ซึ่งเกิดขึ้นในวัดนั้น, ฉันยามกาลิก สัตตาหกาลิก ยาวชีวิก ในเมื่อ มีเหตุจำเป็น...ไม่ต้องอาบัติ (ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๔)
4/877/94/868/6
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๐] อันภิกษุนุ่งปิดมณฑลสะดือ มณฑลเข่า ชื่อว่านุ่งเป็นปริมณฑล ภิกษุ ใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ นุ่งผ้าเลื้อยหน้า เลื้อยหลัง ต้องอาบัติทุกกฏ (ปริมัณฑลวรรค สิกขาบทที่ ๑)
4/882/114/873/14
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๐] ไม่แกล้ง, ไม่มีสติ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, มีอันตราย, วิกลจริต, อาทิกัมมิกะ ไม่ต้องอาบัติ (ปริมัณฑลวรรค สิกขาบทที่ ๑)
4/882/154/873/18
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๑] อันภิกษุห่ม ทำมุมทั้ง 2 ให้เสมอกัน ชื่อว่า ห่ม เป็นปริมณฑล ภิกษุใด อาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ...ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ปริมัณฑลวรรค สิกขาบทที่ ๒)
4/883/44/874/8
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๒] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ เดินเปิดกายไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติ ทุกกฏ. ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ปริมัณฑลวรรค สิกขาบทที่ ๓)
4/883/184/875/9