พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๗] นํ้ามีตัวสัตว์ ภิกษุสำคัญว่าไม่มีตัวสัตว์ บริโภคไม่ต้องอาบัติ (สัปปาณกวรรคสิกขาบทที่ ๒)
4/686/164/687/2
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๘] ภิกษุไม่รู้ว่านํ้ามีตัวสัตว์, ภิกษุรู้ว่านํ้าไม่มีตัวสัตว์ คือรู้ว่าสัตว์จะ ไม่ตายเพราะการบริโภค...ไม่ต้องอาบัติ (สัปปาณกวรรคสิกขาบทที่ ๒)
4/687/24/687/7
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุเอานํ้ามีตัวสัตว์มาล้างบาตร หรือ ทำบาตรที่ร้อนให้เย็นในนํ้าเช่นนั้น เอากระบวยตักนํ้านั้นอาบก็ดี เป็นปาจิตตีย์ ทุกประโยค (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/687/124/687/16
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๒] กรรมเป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่าไม่เป็นธรรม ฟื้นไม่ต้องอาบัติ กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุสงสัย ฟื้น ต้องอาบัติทุกกฏ (สัปปาณกวรรคสิกขาบทที่ ๓)
4/691/54/690/16
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๓] ภิกษุรู้อยู่ว่า ทำกรรมไม่เป็นธรรม โดยเป็นวรรค หรือทำ แก่บุคคลผู้ไม่ควรแก่กรรม ดังนี้ฟื้น...ไม่ต้องอาบัติ (สัปปาณกวรรคสิกขาบทที่ ๓)
4/691/124/691/2
หัวข้อธรรม (1)
อธิกรณ์ที่ทำเสร็จแล้ว คือ อธิกรณ์ที่สงฆ์ วินิจฉัยแล้ว ซึ่งระงับแล้วโดยธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/692/34/691/13
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๕] อาบัติที่ชั่วหยาบ ได้แก่ อาบัติปาราชิก 4 และอาบัติสังฆาทิเสส 13 (สัปปาณกวรรคสิกขาบทที่ ๔)
4/695/34/694/9
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๕] บทว่า ปิด ความว่า เมื่อภิกษุเห็นว่าคนทั้งหลายรู้อาบัตินี้แล้ว จักโจทก์ จักบังคับให้ให้การ จักติเตียนทำให้เก้อ เราจะไม่บอกดังนี้ พอทอดธุระเสร็จ ต้องปาจิตตีย์ (สัปปาณกวรรคสิกขาบทที่ ๔)
4/695/54/694/11
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๖] อาบัติที่ชั่วหยาบ ภิกษุสำคัญว่าไม่ชั่วหยาบ ปิด ต้องอาบัติทุกกฏ (สัปปาณกวรรคสิกขาบทที่ ๔)
4/695/124/694/19
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๖] ภิกษุปิด อัชฌาจาร ชั่วหยาบหรือไม่ชั่วหยาบ ของอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ (สัปปาณกวรรคสิกขาบทที่ ๔)
4/695/154/694/22