พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ถ้าใคร ๆ นำทองเงิน มาถวายแก่สงฆ์ กล่าวว่า ท่านจงสร้างอาราม วิหาร เจดีย์ ภิกษุไม่ควรรับ พึงปฏิเสธ (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/863/143/813/24
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าเขาไม่ระบุสงฆ์ คณะ บุคคล แต่ถวายแก่เจดีย์ วิหาร เพื่อนวกรรม จะปฏิเสธไม่ควร พึงบอกแก่พวกกัปปิยการกว่า เขาพูดอย่างนี้ (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/864/53/814/12
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าเขาถวายเงินทอง แก่สงฆ์ ว่า ท่านทั้งหลายจงบริโภคปัจจัย 4 เถิด ไม่ควรรับ และบริโภค (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/864/103/814/17
หัวข้อธรรม (1)
เขาถวายเพื่อประโยชน์ปัจจัย 4 พึงน้อมไปเพื่อปัจจัยที่ต้องการ, ถวายเพื่อจีวร พึงน้อมไปในจีวรเท่านั้น ถ้าจะใช้เพื่อประโยชน์อื่น พึงอปโลกน์ ด้วยความ เห็นดีแห่งสงฆ์ (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/864/213/815/2
หัวข้อธรรม (1)
เขาถวายบึงใหญ่แก่สงฆ์ ถ้าสงฆ์รับเป็นอาบัติทั้งรับ ทั้งการบริโภค
3/865/153/815/17
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าภิกษุผู้ไม่เข้าใจ รับ หรือให้สร้างสระ โดยอกัปปิยโวหาร สระนั้นไม่ควร บริโภคใช้สอย แม้กัปปิยภัณฑ์ที่อาศัยสระนั้น ก็ไม่ควร ถ้าภิกษุทั้งหลายสละ แล้ว เจ้าของ (สระ) ถวายใหม่ด้วยกัปปิยโวหาร สระนั้นควร หรือผู้มีอำนาจ ริบคืนแล้ว ถวายใหม่ ให้ถูกต้อง ก็ควร. (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/867/123/817/8
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุไม่ควรจัดการ เงินทอง แม้สิ่งของที่ได้มาจากเงินทอง ที่ภิกษุจัดการนั้น เป็นของไม่ควรแก่พวกภิกษุทั่วไป (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/869/83/818/21
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ ไม่ควรจัดการข้าวเปลือก แม้สิ่งของที่ได้จากการจัดการข้าวเปลือกนั้น ไม่ควรแก่ภิกษุผู้จัดการเท่านั้น (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/869/143/819/3
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ จัดการข้าวสาร หรือ อปรัณชาติ (เช่น ถั่ว งา ) ได้ (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/869/193/819/8
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้ไม่ประมาท ไม่ละการปฏิบัติขัดเกลา ไม่พึงกระทำความโลเล เพื่อประโยชน์แก่อามิส แม้ในสิ่งที่เป็นกัปปิยะ (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/870/163/820/1