| หัวข้อธรรม (1) | |
| ถ้าเขาบอกถวายป่า ควรจะรับไว้ (ติงสกกัณฑวรรณนา) | |
|
3/871/33/820/10
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| ถ้าเขาบอกถวายป่า ควรจะรับไว้ (ติงสกกัณฑวรรณนา) | |
|
3/871/33/820/10
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| ถ้าเขาถวายเขตแดน ภิกษุทั้งหลายไม่ควรปักเสา หรือวางหินเพื่อกำหนด เขตแดนเอง (ติงสกกัณฑวรรณนา) | |
|
3/871/143/820/20
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| ในกรรมอันเป็นของสงฆ์ ภิกษุรูปใดทำกรรมเป็นธรรม ภิกษุนั้นเป็นใหญ่ (ติงสกกัณฑวรรณนา) | |
|
3/872/63/821/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| ถ้าอารามิกชนทำงานสงฆ์ เท่านั้น พึงกระทำแม้การพยาบาลทุกอย่างแก่เขา เหมือนกับสามเณร (ติงสกกัณฑวรรณนา) | |
|
3/872/193/821/20
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| พวกชาวบ้านถวายช้าง ม้า วัว ควาย ไก่ หมู ภิกษุจะรับไม่ควร (ติงสกกัณฑวรรณนา) | |
|
3/873/143/822/12
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| เมื่อเขากล่าวว่า ถวายสระ นา ไร่นี้ แก่วิหาร ภิกษุจะปฏิเสธไม่ได้ (ติงสกกัณฑวรรณนา) | |
|
3/873/193/822/17
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๗๕] สันถัต ได้แก่ ที่รองนั่งที่เขาหล่อ ไม่ใช่ทอ (โกสิยวรรคสิกขาบทที่ ๑) | |
|
3/878/43/826/16
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๗๗] ภิกษุ ทำเป็นเพดาน เครื่องลาดพื้น ม่าน เปลือกฟูก ปลอกหมอน ...ไม่ต้องอาบัติ (โกสิยวรรคสิกขาบทที่ ๑) | |
|
3/880/113/828/18
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๗๙] ภิกษุ ทำเองหรือใช้ให้เขาทำ เป็นทุกกฏในประโยคที่ทำ เมื่อได้สันถัตมา เป็นนิสสัคคีย์ (โกสิยวรรคสิกขาบทที่ ๒) | |
|
3/884/203/833/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๘๑] ภิกษุทำเพดาน เครื่องลาดพื้น ม่าน เปลือกฟูก ปลอกหมอน ...ไม่ต้องอาบัติ (โกสิยวรรคสิกขาบทที่ ๒) | |
|
3/887/63/835/16
|
|