พูดล้อเปรยกระทบโรคทราม
… พวกเราไม่ใช่เป็นโรคเรื้อน … ไม่ใช่เป็นโรคฝี … ไม่ใช่เป็นโรคกลาก … ไม่ใช่เป็น
โรคมองคร่อ … ไม่ใช่เป็นโรคลมบ้าหมู ต้องอาบัติทุพภาสิต ทุกๆ คำพูด.
พูดล้อเปรยกระทบโรคอุกฤษฏ์
… พวกเราไม่ใช่เป็นโรคเบาหวาน ดังนี้เป็นต้น ต้องอาบัติทุพภาสิต ทุกๆ คำพูด.
พูดล้อเปรยกระทบรูปพรรณทราม
… พวกเราไม่ใช่สูงเกินไป … ไม่ใช่ต่ำเกินไป … ไม่ใช่ดำเกินไป … ไม่ใช่ขาวเกินไป
ต้องอาบัติทุพภาสิต ทุกๆ คำพูด.
พูดล้อเปรยกระทบรูปพรรณอุกฤษฏ์
… พวกเราไม่ใช่สูงนัก … ไม่ใช่ต่ำนัก … ไม่ใช่ดำนัก … ไม่ใช่ไม่ขาวนัก ต้องอาบัติ
ทุพภาสิต ทุกๆ คำพูด.
พูดล้อเปรยกระทบกิเลสทราม
… พวกเราไม่ใช่ถูกราคะกลุ้มรุม … ไม่ใช่ถูกโทสะย่ำยี … ไม่ใช่ถูกโมหะครอบงำ ต้องอาบัติ
ทุพภาสิต ทุกๆ คำพูด.
พูดล้อเปรยกระทบความประพฤติอุกฤษฏ์
… พวกเราไม่ใช่ปราศจากราคะ … ไม่ใช่ปราศจากโทสะ … ไม่ใช่ปราศจากโมหะ ต้องอาบัติ
ทุพภาสิต ทุกๆ คำพูด.
พูดล้อเปรยกระทบอาบัติทราม
… พวกเราไม่ใช่เป็นผู้ต้องอาบัติปาราชิก … อาบัติสังฆาทิเสส … อาบัติถุลลัจจัย
… อาบัติปาจิตตีย์ … อาบัติปาฏิเทสนียะ … อาบัติทุกกฏ … อาบัติทุพภาสิต ดังนี้ ต้องอาบัติ
ทุพภาสิต ทุกๆ คำพูด.
พูดล้อเปรยกระทบความประพฤติอุกฤษฏ์
… พวกเราไม่ใช่ผู้เป็นโสดาบัน ดังนี้เป็นต้น ต้องอาบัติทุพภาสิต ทุกๆ คำพูด.