พุทธธรรมสงฆ์


อย่าไปสอนกันว่าเจ้ากรรมนายเวรไม่มี เพราะจะไม่รู้จักแก้ไขด้วยการเอาบุญให้นายเวร

นายเวร คือ ผู้จองเวร เช่น มีบุรุษคนหนึ่ง เผานาเขา 7 ครั้ง ตัดเท้าโคเขา 7 ครั้ง เผาเรือนเขา 7 ครั้ง คนๆนั้นก็ต้องเป็นนายเวรของผู้นั้น จึงไปทำกับเขาแบบนั้นได้

...ถวายบังคมพระศาสดาแล้ว กราบทูลว่า " ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ บุรุษผู้หนึ่งเผานาของข้าพระองค์ ๗ ครั้ง ตัดเท้าโคในคอก ๗ ครั้ง, เผาเรือน ๗ ครั้ง, บัดนี้ แม้พระคันธกุฎี ก็จักเป็นเจ้าคนนั้นแหละเผา ข้าพระองค์ขอให้ส่วนบุญในทานนี้แก่เขาก่อน " ผู้ทำกรรมดีย่อมชนะผู้ทำกรรมชั่ว โจรได้ยินคำนั้น ระทมทุกข์ว่า " เราทำกรรมอันหนักหนอ เมื่อเป็นอย่างนั้น บุรุษนี้ก็มิได้มีแม้สักว่าความแค้นเคืองในเราผู้ทำผิด (ยังกลับ) ให้ส่วนบุญในทานนี้แก่เราก่อนเสียด้วย เราคิดประทุษร้ายในบุรุษนี้ (ไม่สมควรเลย) แม้เทวทัณฑ์พึงตกลงบนกระหม่อมของเราผู้ไม่ให้บุรุษผู้เห็นปานนี้อดโทษให้" ดังนี้แล้ว จึงไปหมอบลงที่ใกล้เท้าของเศรษฐี กล่าวว่า " นายขอรับ ขอท่านจงกรุณาอดโทษแก่ผมเถิด...

แม้จะเป็นนายเวร แต่ถ้ารู้จักแก้ไขด้วยการเอาบุญให้ ก็จะได้แก้ไข เพราะทำให้นายเวรเกรงใจได้ ฉะนั้น อย่าไปสอนกันว่าเจ้ากรรมนายเวรไม่มี เพราะจะไม่รู้จักแก้ไขแบบนี้ การอุทิศบุญให้เจ้ากรรมนายเวรก็เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า ศึกษาไม่มากไม่รู้จักรายละเอียดอันนี้หรอก อันนี้แหละเป็นวิธีแก้ไขของคนมีปัญญา

กระทู้เกี่ยวข้อง :   #   # อย่าไปสอนคนว่ากรรมแก้ไขไม่ได้เลยเพราะมันจะทำให้คนไม่รู้และพลาดโอกาสในการแก้ไขตนเองไปสู่ทางที่ดีขึ้น   # แก้ไขหรือแก้กรรมในหลักพระพุทธศาสนา   # ใช้คำว่า “นาย” มาเปรียบผลของกรรมว่า “นายเวร” ก็ได้