พุทธธรรมสงฆ์

สำนักที่วาดรูปพระพุทธเจ้าให้หัวโล้นคือเอาพจน์ตนเอง เป็นโกหก

ไปอ่านเห็นคำว่า "สมณะโล้น" เลยตีความว่า พระพุทธเจ้าต้องหัวโล้นเหมือนคำด่า แต่คำด่ามันไม่ใช่จะเอามาเป็นตัวชี้วัดได้ เขาด่าในเชิงสัญลักษณ์ แต่ไม่ได้หมายความว่า หัวท่านจะโล้น

...อัคคิกภารทวาชพราหมณ์ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จมาแต่ไกลทีเดียว ครั้นแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า หยุดอยู่ที่นั่นแหละคนโล้น หยุดอยู่ที่นั่นแหละสมณะ...

ฉะนั้นจึงเป็นการเอาพจน์ตนเองอธิบาย เป็นโกหกในข้อที่อ้างว่า ไม่เอาคำอธิบาย คือสอนคนว่าให้เอาแต่พุทธพจน์ ไม่เอาอรรถกถา แต่คนที่พูดอยู่นั่นกลับเอาพจน์ตนเอง อธิบายเอง สอนแบบนี้เวลาใดเป็นมุสาวาทในเวลานั้น เขาชื่อว่าบริโภคย่างขโมย

...เขาก็รู้ว่า นี่บุตรภริยาของข้า ทาสกรรมกรและคนอาศัยของเขาก็รู้ว่า นี่นายของพวกข้า เขาก็รู้ว่า นี่ทาสกรรมกรและคนอาศัยของข้า ด้วยประการนี้ เขาสอนคนอื่นให้ถือความจริงในเวลาใด ก็ชื่อว่าเขาสอนให้ถือมุสาวาทในเวลานั้น เรากล่าวการสอนของเขานี้ในฐานมุสาวาท ล่วงราตรีนั้นแล้ว เขาชื่อว่าบริโภค (กินอยู่ใช้สอย) โภคะ เป็นอย่างของที่เจ้าของไม่ให้นั่นเอง เรากล่าวการบริโภคของเขานี้ในฐานอทินนาทาน...

พระทุศีลบริโภคก้อนข้าวอย่างขโมย

...บรรดาการบริโภค ๔ อย่างนั้น การบริโภคของภิกษุผู้ทุศีลซึ่งนั่งบริโภคอยู่แม้ในท่ามกลางสงฆ์ ชื่อว่า ไถยบริโภค...

นอกจากนี้แล้ว พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้สร้างรูปเปรียบ ตรัสไว้ในเอกปุคคล และมีอยูในการให้ 5 อย่างที่ไม่จัดเป็นบุญด้วย (ให้จิตรกรรม) ฉะนั้น จะสร้างรูปเปรียบแบบไหน ไม่ว่าจะเป็น รูปปั้น หรือ รูปวาด หรือรูปใดๆ ไม่ได้ทั้งนั้น อันนี้ก็ไม่เห็นว่าจะเอาตามพุทธพจน์ ทำไมไปวาดรูปเปรียบให้ท่านหัวโล้น เป็นตู่พระพุทธเจ้า