พุทธธรรมสงฆ์


วาดรูปพระพุทธเจ้าหัวโล้น ไม่มีอยู่ในพุทธวจนะ

ตรัสแค่คำว่า "อปฺปฏิโม" (ปั้นไม่ได้) แต่เทียบได้หมด ไม่ว่าจะสร้างรูปเปรียบแบบไหน วาดรูปก็เทียบได้ เพราะคือการสร้างรูปเปรียบเหมือนกัน

[๑๔๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้เอก เมื่อเกิดขึ้นในโลก ย่อมเกิดขึ้นเป็นผู้ไม่มีที่สอง ไม่มีใครเช่นกับพระองค์ ไม่มีใครเปรียบ ไม่มีใครเปรียบเสมอ ไม่มีส่วนเปรียบ ไม่มีบุคคลเปรียบ...

ประกอบกับมีในพระวินัยด้วยเรื่องห้ามเขียนภาพสตรี บุรุษ ท่านจะไปให้วาดรูปเปรียบท่านเป็นไปไม่ได้ เพราะพระพุทธเจ้าก็เป็นบุรุษ

[๒๒๖] สมัยนั้น พระฉัพพัคคีย์ให้ช่างเขียนภาพสตรีบุรุษไว้ในวิหาร ชาวบ้านเที่ยวชมวิหารเห็นเข้า จึงเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ... เหมือนพวก คฤหัสถ์ผู้บริโภคกาม ... ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงให้เขียนภาพสตรีบุรุษ รูปใดให้เขียน ต้องอาบัติทุกกฏ เราอนุญาตภาพดอกไม้ ภาพเครือเถา ฟันมังกร ดอกจอก ห้ากลีบ ฯ เรื่องวิหารมีพื้นที่ต่ำ

และยังมีอยู่ในการให้ ๕ อย่างด้วย ให้จิตรกรรมก็เป็นบาป

การให้ไม่จัดเป็นบุญ แต่โลกสมมติว่าเป็นบุญมี ๕ คือ ให้น้ำเมา ๑ ให้มหรสพ ๑ ให้สตรี ๑ ให้โคผู้ ๑ ให้จิตรกรรม ๑

👉 ประเด็นเรื่องพระเศียรของพระพุทธเจ้าโล้น ก็ไม่มีอยู่ในพุทธพจน์ มีแต่คำว่า "สมณะโล้น" ที่เป็นคำที่คนอื่นเรียกเท่านั้น ซึ่งไม่สามารถเอามาเป็นข้อยืนยันได้อย่างชัดเจนว่า พระพุทธเจ้าหัวโล้นเหมือนสาวก ฉะนั้น จึงเป็นการคาดคะเนเอาเอง

👉 ประเด็นเรื่องวาดรูปพระพุทธเจ้า ก็ไม่มีอยู่ในพุทธพจน์ แต่ตรงกันข้าม ท่านตรัสไม่ให้สร้างรูปท่าน สร้างรูปเปรียบแล้วเอาไปใส่พาณิชย์เป็นขายธรรม

นี้คือตัวออย่างของการอ้างคำของพระพุทธเจ้าแต่ไม่ได้ถือตาม ไม่รู้เนื้อความภาษิตของพระองค์