พุทธธรรมสงฆ์


ความหมายที่ว่า “แก้ไขไม่ได้” ในอนันตริยกรรม (กรรมทั้งปวงแก้ได้ด้วยอริยมรรค 8)

ที่ท่านตรัสว่า "แก้ไขไม่ได้" ในสูตรนี้ ไม่ใช่ว่ากรรมแก้ไขไม่ได้นะ แต่เป็นเพราะเขาไม่แก้ไขเอง

[๑๒๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้ เป็นผู้ต้องไปอบาย ต้องไปนรกเดือดร้อน แก้ไขไม่ได้ ๕ จำพวกเป็นไฉน คือ บุคคลผู้ฆ่ามารดา ๑ ผู้ฆ่าบิดา ๑ ผู้ฆ่าพระอรหันต์ ๑ ผู้มีจิตประทุษร้ายทำโลหิตของพระตถาคตให้ห้อ ๑ ผู้ทำลายสงฆ์ให้แตกกัน ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้แล เป็นผู้ต้องไปอบาย ต้องไปนรก เดือดร้อน แก้ไขไม่ได้ ฯ...

คือถ้าเขาเป็นพระโสดาบัน เขาจะไม่ทำกรรมอันนี้แล้วไปนรก แต่เขายังไม่เป็น ฉะนั้น จึงยังต้องทำกรรมอันนี้แล้วไปเสวยผลของกรรม ตามกรรมจัดสรร มันก็ถูกแล้ว ตถาคตเป็นเพียงผู้บอกทาง ไม่ใช่จะทำให้คนที่ไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะบรรลุได้ ให้บรรลุได้ ที่จริง ไม่มีอะไรแก้ไขไม่ได้ หนทางดับทุกข์มีอยู่ในธรรมชาติ ที่แก้ไขไม่ได้ คือไม่แก้ไขเอง ท่านมาตรัสไว้ในสูตรนี้แล้ว คือ มันไม่ใช่ว่าต้องเกิดมาใช้แต่กรรมอยู่อย่างนั้นเท่านั้น แต่ที่จริงแล้วหนีจากกรรมได้

...ภิกษุทั้งหลาย ใครกล่าวว่า คนทำกรรมอย่างใด ๆ ย่อมเสวยกรรมนั้นอย่างนั้นๆ ดังนี้ เมื่อเป็นอย่างนั้น ๆ การอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ย่อมมีไม่ได้ ช่องทางที่จะทำที่สุดทุกข์โดยชอบก็ไม่ปรากฏ ส่วนใครกล่าวว่า คนทำกรรมอันจะพึงให้ผลอย่างใด ๆ ย่อมเสวยผลของกรรมนั้นอย่างนั้น ๆ ดังนี้ เมื่อเป็นอย่างนี้ การอยู่พระพฤติพรหมจรรย์ย่อมมีได้ ช่องทางที่จะทำที่สุดทุกข์โดยชอบก็ย่อมปรากฏ...

...เมื่อทุกข์มี แม้ชื่อว่าสุข ก็ย่อมมีฉันใด เมื่อภพมี สภาวะที่ไม่ใช่ภพ ก็พึงปรารถนาฉันนั้น เมื่อความร้อนมี ความเย็นก็ย่อมมีฉันใด เมื่อไฟ ๓ กองมี ความดับไฟ ก็พึงปรารถนาฉันนั้นเหมือนกันเมื่อความชั่วมี แม้ความดี ก็ย่อมมีฉันใด เมื่อความเกิดมี ความไม่เกิด ก็พึงปรารถนาฉันนั้นเหมือนกัน....

กรรมทั้งปวงแก้ได้ด้วยอริยมรรค 8