ควรละความเห็นผิดในรูปปั้นหรือควรไปยุ่งเกี่ยว?
16/01/2026 11:32:54...ร่างกายนี้เกิดเป็นมาด้วยตัณหา เธอพึงอาศัยตัณหาละตัณหาเสียร่างกายนี้เกิดเป็นมาด้วยนานะ เธอพึงอาศัยมานะละมานะเสียร่างกายนี้เกิดเป็นมาด้วยเมถุน ควรละเมถุนนั้นเสีย เมถุนนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสสอนให้ชักสะพานเสีย...
เช่น ท่านตรัสว่า ไม่ควรคบพระทุศีล ถึงแม้จะไม่เอาเป็นเยี่ยงอย่างก็ตาม แต่กิตติศัพท์อันเลวก็ฟุ้งไปได้ว่าเป็นคนมีมิตรชั่ว ก็เหมือนกัน รูปปั้น มีโทษตามธรรมวินัยนี้ เราก็ควรละความเห็นผิดนั้นเลย ไม่ต้องไปอธิบายว่า ต้องเอาอันนี้มาเป็นปัจจัยก่อนจึงเกิดอันนี้ คือ ไม่ต้องไปกราบรูปปั้นก่อน แล้วพยายามทำให้จิตเป็นกุศล จากการที่ไปกราบสิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท พยายามทำจิตให้เป็นกุศลในองค์ประกอบที่ไม่เป็นกุศล แล้วจะเถียงให้เป็นกุศล ไม่ถูกหลัก เราไม่ได้เสพ ไม่ได้ขายยาบ้า เราจะไปเอายาบ้าไปใส่รถของเราแล้ววิ่งไปหาด่านตำรวจเพื่ออะไร?
...งูที่จมคูถย่อมไม่กัดก็จริงอยู่ ถึงกระนั้นมันก็ทำผู้จับให้เปื้อน ฉันใดก็ดี ถึงแม้ผู้คบจะไม่เอาเยี่ยงของบุคคลชนิดนั้นแต่ก็จะมีกิตติศัพท์อันเลวฟุ้งไปว่า เป็นคนมีมิตรชั่ว มีสหายเลว มีเพื่อนทรามฉันนั้นเหมือนกัน เพราะเหตุนั้น บุคคลเช่นนั้น จึงควรเกลียด ไม่ควรเสพไม่ควรคบ ไม่ควรเข้าใกล้...
เว้นแต่มีรายละเอียดที่ว่า บุคคลนั้นมีสัมมาทิฏฐิอยู่แล้ว แต่กราบเพราะเหตุบางประการ เช่น โดนบังคับ หรืออะไรก็แล้วแต่ แม้แต่เวลาเอากับเมีย ก็ระลึกถึงพระพุทธเจ้าได้ แต่ใครจะไปทำแบบนั้นก่อนแล้วค่อยระลึก อยากระลึกเวลาไหนก็ระลึกไปเลย ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องอื่น
ใครจะไปสอนคนหยาบในยุคขาลงให้หลงงมงายกับวัตถุ รูปปั้น เครื่องรางของขลัง มีแต่เพิ่มปัญญาให้ ด้อยเรื่องไหนก็เพิ่มปัญญาให้ในเรื่องนั้น ไม่ใช่ไปทำให้คนงมงาย ทำให้ศาสนาเสื่อมโทรม แต่ตนเองได้ลาภ ได้ชื่อเสียง
[๑๙๑] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลคนเดียว เมื่อเกิดขึ้นในโลกย่อมเกิดขึ้นเพื่อไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล ไม่เป็นความสุขแก่ชนเป็นอันมากเพื่อความฉิบหาย มิใช่ประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความทุกข์แก่เทพยดาและมนุษย์ทั้งหลาย บุคคลคนเดียวคือใคร คือบุคคลผู้เป็นมิจฉาทิฏฐิ มีความเห็นวิปริต เขาทำให้คนเป็นอันมากออกจากสัทธรรมแล้ว ให้ตั้งอยู่ในอสัทธรร...

