พุทธธรรมสงฆ์


ฆ่าตัวตาย (กรณีสมสีสีปรินิพพาน) บรรลุธรรมได้ไง?

พระสัปปทาสเถระจับมีดโกนจะปาดคอตนเอง ถ้าตั้งใจจะฆ่าตัวตาย เริ่มกิริยา มันก็ต้องอาบัติทุกกฏแล้ว อันนี้ก็ละเมิดพระวินัย ทำไมบรรลุได้?

...ภิกษุกระสันนั้น จับมีดโกนเล่มที่เขาวางไว้ที่พื้นแล้ว คิดว่า "จักตัดคอด้วยมีดโกนนี้ตาย" จึงยืนพาดคอไว้ที่ต้นไม้ต้นหนึ่งแล้ว จ่อคมมีดโกนที่ก้านคอ ใคร่ครวญถึงศีลของตน จำเดิมแต่กาลอุปสมบท ได้เห็นศีลหมดมลทิน ดังดวงจันทร์ปราศจากมลทิน และดังดวงแก้วมณีที่ขัดดี เมื่อเธอตรวจดูศีลนั้นอยู่, ปีติเกิดแผ่ซ่านทั่วทั้งสรีระ เธอข่มปีติได้แล้วเจริญวิปัสสนา บรรลุพระอรหัตพร้อมด้วยปฏิสัมภิทาทั้งหลาย...

ภิกษุเหลาะแหละรูปหนึ่ง กินหลายครั้ง ก็ต้องอาบัติปาจิตตีย์ อันนี้ก็ละเมิดพระวินัย ทำไมพระพุทธเจ้าตรัสชาดก บรรลุอนาคามีได้?

...ได้ยินว่า ภิกษุรูปนั้นเป็นผู้เหลาะแหละโลภปัจจัย ทิ้งอาจริยวัตรและอุปัชฌายวัตรเป็นต้นเสีย เข้าพระนครสาวัตถีแต่เช้าทีเดียว แม้ดื่มข้าวยาคูที่มีของเคี้ยวหลายอย่างเป็นบริวารแล้วฉันข้าวสาลี เนื้อและข้าวสุกที่มีรสเลิศต่างๆ ที่เรือนนางวิสาขา เท่านั้นก็ยังไม่อิ่ม ออกจากที่นั้นมุ่งหน้าไปยังนิเวศน์ของตนนั้น ๆ คือ จูลอนาถปิณฑิกเศรษฐี มหาอนาถปิณฑิกเศรษฐี และพระเจ้าโกศล...

และก็เช่นเดียวกับกรณีสมสีสีปรินิพพาน ของพระฉันนะ พระโคธิกะ พระวักกลิ ตั้งใจจะฆ่าตัวตาย เริ่มกิริยา มันก็ต้องอาบัติทุกกฏแล้ว ลงมือกระทำแต่ยังไม่ตายก็ต้องถุลลัจจัย อันนี้ก็ละเมิดพระวินัย ทำไมบรรลุได้? ทั้งหมดนี้ เพราะสร้างมาเต็มแล้ว และท่านก็ต้องทำความบริสุทธิ์ได้ในขณะใดหนึ่งจึ่งบรรลุได้ เพราะพระที่ละเมิดพระวินัย จะหลุดพ้นไม่ได้ถ้าไม่ทำความบริสุทธิ์

...เธอก็ย่อมล่วงสิกขาบทเล็กน้อยบ้างย่อมออกจากอาบัติ (คือแสดงอาบัติ) บ้าง ที่เป็นเช่นนั้นเพราะเหตุอะไรเหตุว่า ไม่มีใครกล่าวความอภัพ (คือไม่อาจบรรลุโลกุตรธรรม) เพราะการล่วงสิกขาบทเล็กน้อย และการออกจากอาบัตินี้ แต่ว่าสิกขาบทเหล่าใดเป็นเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์ สมควรแก่พรหมจรรย์ เธอเป็นผู้มีศีลยั่งยืน มีศีลมั่นคงในสิกขาบทเหล่านั้น สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย...

เป็นกรณีเฉพาะ ไม่เหมือนกรณีพระทั่วไปที่ละเมิดพระวินัย จะบรรลุมรรคผลเป็นไปไม่ได้ เรื่องไหนมีรายละเอียดก็ให้เป็นรายละเอียดในข้อนั้นๆ อย่าเอาไปตีความไปในทางที่ผิดว่า ละเมิดพระวินัยบรรลุธรรมก็ได้ หรือ ฆ่าตัวตายไม่เป็นปาณาติบาต และเรื่องนี้ ก็ไม่ใช่เกิดก่อนบัญญัติพระวินัย เพราะถ้าเกิดก่อน เรื่องเหล่านี้จะเป็นต้นบัญญัติ แต่ไม่ใช่เรื่องที่เป็นต้นบัญญัติ

กระทู้เกี่ยวข้อง :   # จิตอันบริสุทธิ์ ตั้งใจจะออก ไม่ต้องอีก คือ หัวใจของการแสดงอาบัติ