| อรุณขึ้นไปจนถึงเที่ยงวัน (สิกขาบทมุ่งครั้ง คือ ครั้งเดียว ไม่ใช่มุ่งกาล ฉันหลายครั้ง) |
เลยเที่ยงไป (สิกขาบทมุ่งกาล แม้แต่ครั้งเดียวก็ฉันไม่ได้) |
| 👉 สิกขาบทฉันอาหารในโรงทาน 👉 สิกขาบทโภชนะทีหลัง 👉 สิกขาบทห้ามภัตแล้วฉันอีก - (สิกขาบทก่อนภัต แม้จะบัญญัติไว้หลายข้อก็ตาม แต่ก็บัญญัติตามเรื่องเกิด คือ บัญญัติพยัญชนะเพิ่มให้ แต่ความหมายเดียว คือ ฉันหนึ่งครั้ง) |
👉 วิกาลโภชนาสิกขาบท |
งดเว้นจากการบริโภคในเวลาวิกาล และประกอบเพิ่มเติมสิกขาบทก่อนภัต จึงเป็นฉันครั้งเดียว ไม่ใช่ไปดูแต่ในอรรถกถาที่พูดถึงแค่วิกาล แต่ไม่ได้นับสิกขาบทก่อนภัตใส่ด้วย ทำให้เข้าใจผิดว่า อรุณขึ้นไปจนถึงเที่ยงวัน ฉันกี่ครั้งก็ได้โดยปกติ แต่ที่จริงไม่ได้ ฉันมากกว่าหนึ่งต้องให้สอดคล้องตามอนุบัญญัติเท่านั้น เพื่อความเข้าใจง่าย ตัดสิกขาบทวิกาลออกไป เพราะฉันไม่ได้อยู่แล้ว ดูแค่สิกขาบทก่อนภัต จะเข้าใจง่ายขึ้น