พุทธธรรมสงฆ์


วินย. มหาวคฺโค (๒) (เล่ม 5)

[๑๔] เตน โข ปน สมเยน ฉพฺพคฺคิยา ภิกฺขู ยาเนน ยายนฺติ
อิตฺถียุตฺเตนปิ ปุริสนฺตเรน ปุริสยุตฺเตนปิ อิตฺถนฺตเรน ฯ มนุสฺสา
อุชฺฌายนฺติ ขียนฺติ วิปาเจนฺติ เสยฺยถาปิ คงฺคามหิยายาติ ๑ ฯ
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ น ภิกฺขเว ยาเนน ยายิตพฺพํ โย
ยาเยยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ ฯ เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร
ภิกฺขุ โกสเลสุ ชนปเทสุ สาวตฺถึ คจฺฉนฺโต ภควนฺตํ ทสฺสนาย
อนฺตรามคฺเค คิลาโน โหติ ฯ อถโข โส ภิกฺขุ มคฺคา โอกฺกมฺม
อญฺญตรสฺมึ รุกฺขมูเล นิสีทิ ฯ มนุสฺสา ตํ ภิกฺขุํ ปสฺสิตฺวา ๒
เอตทโวจุํ กหํ ภนฺเต อยฺโย ๓ คมิสฺสตีติ ฯ สาวตฺถึ โข อหํ
อาวุโส คมิสฺสามิ ภควนฺตํ ทสฺสนายาติ ฯ เอหิ ภนฺเต
คมิสฺสามาติ ๔ ฯ นาหํ อาวุโส สกฺโกมิ คิลาโนมฺหีติ ฯ เอหิ ภนฺเต
ยานํ อภิรูหาติ ฯ อลํ อาวุโส ปฏิกฺขิตฺตํ ภควตา ยานนฺติ ฯ
กุกฺกุจฺจายนฺโต ยานํ นาภิรูหิ ฯ อถโข โส ภิกฺขุ สาวตฺถึ คนฺตฺวา
#๑ ม. ยุ. กงฺคามหิยายาติ ฯ ๒ ม. ยุ. ทิสฺวา ฯ ๓ ม. ยุ. อยฺโย ภนฺเต ฯ
#๔ ม. คมิสฺสามีติ ฯ
ภิกฺขูนํ เอตมตฺถํ อาโรเจสิ ฯ ภิกฺขู ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ
อถโข ภควา เอตสฺมึ นิทาเน เอตสฺมึ ปกรเณ ธมฺมึ กถํ กตฺวา
ภิกฺขู อามนฺเตสิ อนุชานามิ ภิกฺขเว คิลานสฺส ยานนฺติ ฯ อถโข
ภิกฺขูนํ เอตทโหสิ อิตฺถียุตฺตํ นุ โข ปุริสยุตฺตํ นุ โขติ ฯ ภควโต
เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ อนุชานามิ ภิกฺขเว ปุริสยุตฺตํ หตฺถวฏฺฏกนฺติ ฯ
เตน โข ปน สมเยน อญฺญตรสฺส ภิกฺขุโน ยานุคฺฆาเฏน
พาฬฺหตรํ อผาสุ อโหสิ ฯ ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ
อนุชานามิ ภิกฺขเว สิวิกํ ปาฏงฺกินฺติ ฯ