พุทธธรรมสงฆ์
ฉบับมหามกุฏฯ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๗ - หน้าที่ 411 ( เล่ม 91 )

๑๕. ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ
ปัจจัย มี ๕ วาระ.
[๙๔] ๑๖. ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปริตตธรรม และธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๗. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปริตตธรรม และธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๘. ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็น
อัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
[๙๕] ๑๙. ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปริตตธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒๐. ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปริตตธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒๑. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปริตตธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒๒. ธรรมที่ไม่ใช่ปริคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็น
มหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

411