พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๓ - หน้าที่ 488 ( เล่ม 87 )
๙. สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยอนิยตธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม อาศัยหทยวัตถุ.
๑๐. มิจฉัตตนิยตธรรม และอนิยตธรรม อาศัย
อนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยหทยวัตถุ.
จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย.
๑๑. สัมมัตตนิยตธรรม และอนิยตธรรม อาศัยอนิยต-
ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ทั้งหลายทีเป็นสัมมัตตนิยตธรรม อาศัยหทยวัตถุ.
จิตสมุฏฐานรูป อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย.
[๑๖๕๒] ๑๒. มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยมิจฉัตตนิยตธรรม
และอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม และหทยวัตถุ,
ขันธ์ ๒ ฯลฯ
๑๓. อนิยตธรรม อาศัยมิจฉัตตนิยตธรรม และอนิยต-
ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ จิตตสมฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม และ
มหาภูตรูปทั้งหลาย.