พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๒ - หน้าที่ 441 ( เล่ม 86 )
โวทานและวิตก เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรมและ
วิจาร.
อนุโลม และวิตก เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม
และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
[๑๙๖] ๒๔. สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกวิจารมัตตธรรม
เป็นปัจจัยแก่อวิตักกวิจารมัตตธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม ด้วย
อำนาจของอนันตรปัจจัย
จุติจิต ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก เป็นปัจจัยแก่อุปปัตติจิต
ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
ขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมและวิตก เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะที่เป็น
อวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
บริกรรมแห่งฌาน ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิตก เป็นปัจจัย
แก่ฌานที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
โคตรภูและวิตก เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม
และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
โวทานและวิตก เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม
และวิจาร.
อนุโลมและวิตก เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตต-
ธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.