พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๒ - หน้าที่ 431 ( เล่ม 86 )
[๑๗๙] ๗. อวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิ-
จารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย
คือ วิตกที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม
ที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
จุติจิต ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปปัตติจิต ที่
เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
ภวังค์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อาวัชชนะ ด้วย
อำนาจของอนันตรปัจจัย.
ขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะที่เป็นสวิตักก-
สวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
[๑๘๐] ๘. อวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักก-
อวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย
คือ ขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรมที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่วิจาร
ที่เกิดหลังๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
จุติจิต ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิตก เป็นปัจจัยแก่อุป-
ปัตติจิต ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
ขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิตก เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ
ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.