พระวินัยปิฎก มหาวรรค เล่ม ๔ ภาค ๑ - หน้าที่ 527 ( เล่ม 6 )
. . .ได้ให้สร้างเรือนโล้น. . .
. . .ได้ให้สร้างถ้ำ . . .
. . .ได้ให้สร้างบริเวณ . . .
. . .ได้ให้สร้างซุ้ม. . .
. . .ได้ให้สร้างโรงฉัน. . .
. . .ได้ให้สร้างโรงไฟ. . .
. . .ได้ให้สร้างโรงครัว. . .
. . .ได้ให้สร้างวัจจกุฎี . . .
. . .ได้ให้สร้างที่จงกรม. . .
. . .ได้ให้สร้างโรงจงกรม. . .
. . .ได้ให้สร้างบ่อน้ำ. . .
. . .ได้ให้สร้างโรงบ่อน้ำ. . .
. . .ได้ให้สร้างสระโบกขรณี. . .
. . .ได้ให้สร้างมณฑป. . .
. . .ได้ให้สร้างอาราม. . .
. . .ได้ให้สร้างอารามวัตถุ อนึ่ง จะมีการมงคลแก่บุตรก็ดี จะมีการ
มงคลแก่ธิดาก็ดี เขาเจ็บไข้ก็ดี จะกล่าวพระสุตตันตะที่รู้เฉพาะก็ดี ถ้าเขาส่ง
ทูตไปในสำนักภิกษุทั้งหลายว่า ขออาราธนาพระคุณเจ้าทั้งหลายมา จักได้เรียน
พระสุตตันตะนี้ไว้ โดยวิธีที่พระสุตตันตะนี้จะไม่เสื่อมสูญไปเสีย หรือว่า เขา
มีกิจ หรือกรณียะอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ถ้าเขาส่งทูตไปในสำนักภิกษุทั้งหลายว่า
ขออาราธนาพระคุณเจ้าทั้งหลายมา ดิฉันปรารถนาจะถวายทาน ฟังธรรม และ
พบเห็นภิกษุทั้งหลาย เมื่อนางส่งทูตมา พึงไปด้วยสัตตาหกรณียะได้ แต่เมื่อ
นางไม่ส่งมาก็ไม่พึงไป พึงกลับใน ๗ วัน.