สมาธินั้น ในเมื่อจิตตั้งมั่นด้วยอัปปนาสมาธิ.
บทว่า อิมเมว กายํ ได้แก่กรชกายนี้.
บทว่า อภิสนฺเทติ ได้แก่เอิบอาบ ไหลไป คือทำปีติสุขที่เป็นไป
ในที่ทั้งปวง.
บทว่า ปริสนฺเทติ ได้แก่ซ่านไปโดยรอบ.
บทว่า ปริปูเรติ ได้แก่เต็มเหมือนสูบด้วยลม.
บทว่า ปริปูผรติ ได้แก่แผ่ไปโดยรอบ.
บทว่า สพฺพาวโต กายสฺส ความว่า กายของภิกษุ (ผู้ได้ฌาน)
นั้นทุกส่วน ไม่มีฐานะที่ตรงไหนเลยในกายที่มีใจครองและยังมีสันตติเป็น
ไปอยู่แม้สักน้อยหนึ่ง ตามผิวเนื้อและโลหิต ที่ความสุขในปฐมฌานจะ
ไม่ถูกต้อง.
บทว่า ทกฺโข ได้แก่ผู้ฉลาด สามารถเพื่อจะทำ เพื่อจะประกอบ
เพื่อจะอาบไล้ซึ่งผงสำหรับอาบน้ำ.
บทว่า กํสถาเล ได้แก่ในภาชนะที่ทำด้วยโลหะอย่างใดอย่างหนึ่ง.
ภาชนะดินเป็นของไม่ทน เมื่อใช้อาบย่อมแตก ฉะนั้น จึงไม่ทรงยกภาชนะ
ดินขึ้นแสดง.
บทว่า ปริปฺโผสกปริโผสกํ ได้แก่รดแล้วรดเล่า.
บทว่า สนฺเนยฺยํ ได้แก่ถือภาชนะสัมฤทธิ์ด้วยมื้อซ้าย วักน้ำพอ
ประมาณด้วยมือขวา ลูบตัวอยู่ ทำการวักทีละฟายมือ.
บทว่า เสฺนหานุคตา ได้แก่ความเอิบอาบของน้ำแผ่ซ่านไป.
บทว่า เสฺนหปเรตา ได้แก่เอิบอาบด้วยความซาบซ่านของน้ำ.