พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
นิชฌามตัณหิกเปรต คือ เปรตผู้ถูกความอยากเผาผลาญ ขุปปิปาสิกเปรต คือเปรตผู้หิวกระหาย ปรทัตตูปชีวีเปรต คือ เปรตผู้อาศัยทานของผู้อื่นเลี้ยงชีวิต (อ.ญาณวิภังค์)
78/735/478/655/24
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าว่าพระอาจารย์ และอุปัชฌาย์ไม่มีศีล ลูกศิษย์มีศีล ลูกศิษย์เหล่านั้นย่อมไม่เข้าไปใกล้แม้ในอาจารย์และอุปัชฌาย์ของตน (อ.ญาณวิภังค์)
78/739/578/659/12
หัวข้อธรรม (1)
ผู้เจริญฌาน 4 จำพวก (อ.ญาณวิภังค์)
78/748/578/668/5
หัวข้อธรรม (1)
ทศพลญาณย่อมรู้ซึ่งกิจของตนๆ เท่านั้น ส่วนสัพพัญญุตญาณ ย่อมรู้แม้ซึ่งกิจอันทศพลญาณรู้แล้ว และย่อมรู้ซึ่งกิจอื่นนอกจากทศพลญาณรู้แล้วนั้นด้วย (อ.ญาณวิภังค์)
78/752/178/671/19
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔๙] ความมัวเมาในชาติ ความมัวเมาในโคตร ความมัวเมาในความไม่มีโรคฯลฯ ความคิดเกี่ยวด้วยความไม่มีใครดูหมิ่น (ขุททกวัตถุวิภังค์)
78/754/378/674/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๒-๘๖๓] ความมัวเมา ความประมาท เป็นไฉน ? (ขุททกวัตถุวิภังค์)
78/763/178/682/12
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๘] ความปรารถนาลามก ได้แก่ คนบางคนในโลกนี้ เป็นผู้ไม่มีศรัทธา ย่อมปรารถนาขอชนจงรู้เราว่า เป็นผู้มีศรัทธา เป็นผู้ทุศีล ย่อมปรารถนาว่า ขอชนจงรู้เราว่าเป็นผู้มีศีล (ขุททกวัตถุวิภังค์)
78/764/678/683/19
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๙] การพูดเสียดแทง สภาพที่พูดเสียดแทง การพูดเป็นสี่เหลี่ยมสีคม กิริยาที่พูดเป็นสี่เหลี่ยมสีคม การพูดมีเหลี่ยมมีคู สภาพที่พูดมีเหลี่ยมมีคู อันใดนี้เรียกว่า การพูดเสียดแทง (ขุททกวัตถุวิภังค์)
78/764/1978/684/7
หัวข้อธรรม (1)
[๘๗๘] การหลอกลวง ได้แก่ การหลอกลวงเกี่ยวด้วยการเสพปัจจัย การหลอกลวงด้วยการพูดเลียบเคียง หรือการดำรงอิริยาบถ เป็นต้น (ขุททกวัตถุวิภังค์)
78/766/1478/685/20
หัวข้อธรรม (1)
[๘๘๒] การแลกเปลี่ยนลาภด้วยลาภ คือ ภิกษุผู้มุ่งลาภสักการะและชื่อเสียงผู้มีความปรารถนาลามก ถูกความอยากครอบงำ นำอามิสที่ได้จากข้างนี้ไปให้ข้างโน้น นำอามิสที่ได้จากข้างโน้นมาให้ข้างนี้ การปรารถนา การเสาะหา การแสวงหา กิริยาที่เที่ยวหา กิริยาที่แสวงหา ซึ่งอามิสด้วยอามิส อันใดมีลักษณะเช่นว่านี้ เรียกว่า การแลกเปลี่ยนลาภด้วยลาภ (ขุททกวัตถุวิภังค์)
78/767/1678/686/21