พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
เสนาสนะ คือ ถ้าได้แก่ ในรอยแยกแห่งแผ่นดิน หรือในที่ใดสมควรตามประทีปไว้ทั้งกลางคืน และกลางวัน ในที่นั้น ชื่อว่า ถ้าแห่งภูเขา หรือถ้าแห่งแผ่นดิน (อ.ฌานวิภังค์)
78/421/1278/354/3
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุตั้งสติมุ่งหน้าต่อกรรมฐาน สตินี้อันภิกษุเข้าไปตั้งไว้แล้ว ตั้งไว้ดีแล้วที่ปลายจมูก หรือว่าที่นิมิตเหนือปาก (อ.ฌานวิภังค์)
78/425/1878/358/5
หัวข้อธรรม (1)
ว่าโดยกุศลแล้ว จตุตถฌาน มี 13 ประเภท (อ.ฌานวิภังค์)
78/432/1878/384/13
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อภิกษุน้อมกายไปสู่ฌานที่ 4 เพื่อทำให้กายไปพร้อมกับจิต เพราะมีกายเป็นอารมณ์ ในขณะที่ทำปาฏิหาริย์ ด้วยกายอันไม่ปรากฏอยู่ เรียกว่า อทิสสมานกาย (อ.ฌานวิภังค์)
78/433/1178/385/4
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๑] อัปปมัญญา 4 (อัปปมัญญาวิภังค์)
78/440/378/391/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๓] เมตตา ได้แก่ การรักใคร่ กิริยาที่รักใคร่ ความรักใคร่ ในสัตว์ทั้งหลายเมตตาเจโตวิมุตติ อันใดนี้ เรียกว่า เมตตา (อัปปมัญญาวิภังค์)
78/441/878/392/5
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๕] กรุณา ได้แก่ การสงสาร กิริยาที่สงสาร ความสงสารในสัตว์ทั้งหลายกรุณาเจโตวิมุตติ อันใดนี้ เรียกว่า กรุณา บทว่า ไพบูลย์ มีอธิบายว่า จิตใดไพบูลย์จิตนั้นกว้างขวาง จิตใดกว้างขวาง จิตนั้นหาประมาณมิได้ จิตใดหาประมาณมิได้ จิตนั้นไม่มีเวร จิตใดไม่มีเวร จิตนั้นไม่มีพยาบาท(อัปปมัญญาวิภังค์)
78/443/578/393/20
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๗] มุทิตา ได้แก่ การพลอยยินดี กิริยาที่พลอยยินดี ความพลอยยินดีในสัตว์ทั้งหลาย มุทิตาเจโตวิมุตติอันใดนี้ เรียกว่า มุทิตา (อัปปมัญญาวิภังค์)
78/445/178/395/10
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๙] อุเบกขา ได้แก่ การวางเฉย กิริยาที่วางเฉย ความวางเฉยในสัตว์ทั้งหลายอุเบกขาเจโตวิมุตติ อันใด นี้เรียกว่า อุเบกขา (อัปปมัญญาวิภังค์)
78/446/2078/397/2
หัวข้อธรรม (1)
[๗๕๑-๗๕๓] เมตตาฌาน กรุณาฌาน มุทิตาฌานเป็นอารมณ์ของฌานที่ 1-3 เป็นอารมณ์ของ ฌานที่ 1-4 ในฌานหมวด 5 (อัปปมัญญาวิภังค์)
78/449/278/404/16