พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๖๐๒] ปาติโมกข์ ได้แก่ ศีลอันเป็นที่อาศัย เป็นเบื้องต้น เป็นจรณะ เป็นเครื่องสำรวม เป็นเครื่องระวัง เป็นหัวหน้า เป็นประธาน เพื่อความถึงพร้อมแห่งกุศลธรรมทั้งหลาย (ฌานวิภังค์)
78/286/1778/259/15
หัวข้อธรรม (1)
[๖๐๔] อธิบายบทว่า ถึงพร้อมด้วยอาจาระ และโคจร (ฌานวิภังค์)
78/287/878/260/1
หัวข้อธรรม (1)
[๖๐๕] อธิบายคำว่า เห็นภัยในโทษทั้งหลายอันมีประมาณน้อย (ฌานวิภังค์)
78/289/1278/261/25
หัวข้อธรรม (1)
[๖๐๙] ภิกษุเป็นผู้ประกอบความเพียรตลอดปฐมยาม และปัจฉิมยาม อย่างไร ? (ฌานวิภังค์)
78/292/1278/264/17
หัวข้อธรรม (1)
[๖๑๔] เสนาสนะ ได้แก่ เตียงบ้าง ตั่งบ้าง ที่นอนบ้าง ฯลฯ หรือภิกษุยับยั้งอยู่ในที่ใด ที่นั้นทั้งหมด ชื่อว่า เสนาสนะ (ฌานวิภังค์)
78/295/578/267/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๗๓] คำว่า เสวยสุขด้วยนามกาย มีอธิบายว่า สุข ได้แก่ ความสบายทางใจความสุขทางใจ ความเสวยอารมณ์ที่สบายเป็นสุขอันเกิดแต่เจโตสัมผัส กิริยาเสวยอารมณ์ที่สบายเป็นสุขอันเกิดแต่เจโตสัมผัส กาย ได้แก่ สัญญาขันธ์ สังขารขันธ์วิญญาณขันธ์ (ฌานวิภังค์)
78/311/1178/281/1
หัวข้อธรรม (1)
[๖๘๘-๖๙๐] คำว่า ก้าวล่วงรูปสัญญา ดับปฏิฆสัญญา ไม่มนสิการซึ่งนานัตตสัญญา (ฌานวิภังค์)
78/315/678/284/7
หัวข้อธรรม (1)
[๖๙๑] อธิบายคำว่า อากาศไม่มีสิ้นสุด (ฌานวิภังค์)
78/316/578/285/2
หัวข้อธรรม (1)
[๖๙๖-๖๙๗] คำว่า วิญญาณไม่มีที่สิ้นสุด (ฌานวิภังค์)
78/317/178/285/19
หัวข้อธรรม (1)
[๗๐๑-๗๐๒] คำว่า วิญญาณน้อยหนึ่งไม่มี (ฌานวิภังค์)
78/317/1578/286/7