พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๔๖๕-๔๘๒] สัมมัปปธาน 4 มี การทำฉันทะให้เกิด พยายาม ปรารภความเพียรประคองจิตไว้ ทำความเพียร เพื่อป้องกัน บาปอกุศลธรรมที่ยังไม่เกิดขึ้นมิให้เกิดขึ้น เป็นต้น (สัมมัปธานวิภังค์)
78/155/378/138/3
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า อกุสลานัง ธัมมานัง ได้แก่ ธรรมทั้งหลายที่เป็นอกุศลในอรรถว่าไม่ฉลาด (อ.สัมมัปธานวิภังค์)
78/174/178/144/3
หัวข้อธรรม (1)
สมถวิปัสสนา ชื่อว่า กุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ส่วนมรรคเกิดครั้งเดียวแล้วก็ดับไปย่อมชื่อว่า ไม่เป็นไปเพื่อความพินาศ เพราะว่ามรรคนั้นให้ความเป็นปัจจัยแก่ผลเท่านั้นแล้ว ก็ดับไป (อ.สัมมัปธานวิภังค์)
78/179/378/148/11
หัวข้อธรรม (1)
พระเถระขีณาสพองค์หนึ่ง กับสามเณรผู้ได้สมาบัติ เป็นผู้ถือภัณฑะให้ เมื่อพระเถระไปไหว้พระเจดีย์ สามเณรได้นาดอกไม้มาจากหิมวันต์ด้วยฤทธิ์ถวายพระเถระ แต่เพราะไม่เอื้อเฟื้อในคำเตือนของพระเถระสามเณรจึงได้เสื่อมจากฤทธิ์ ได้ธิดาช่างหูกเป็นภรรยา (อ.สัมมัปธานวิภังค์)
78/179/1178/148/19
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ 30 รูป และพวกสามเณร ได้ไหว้พระเจดีย์ แล้วไปสู่ทางป่าทึบ พบชายหาฟืนผู้มีเนื้อตัวเปื้อนด้วยเขม่าไฟ พวกสามเณรได้หัวเราะชายนั้น เขาจึงเล่าถึงอดีตที่เขาเป็นภิกษุมีฤทธิ์มาก แต่ต้องเป็นเช่นนี้ เพราะความประมาทแล้ว เตือนบรรดาภิกษุและสามเณรนั้น เมื่อเขากล่าวอยู่ภิกษุสามเณร 30 เหล่านั้น ถึงความสังเวชแล้วเห็นแจ้งอยู่ ก็บรรลุพระอรหัตในที่นั้น (อ.สัมมัปธานวิภังค์)
78/185/478/153/17
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุบางรูปข่มกิเลสได้ ด้วยสามารถแห่ง วัตร คันถะ ธุดงค์ สมาธิ วิปัสสนานวกรรม และภพ (อ.สัมมัปธานวิภังค์)
78/187/578/155/11
หัวข้อธรรม (1)
อุปปันนะ คือ กิเลสที่เกิดขึ้นแล้ว 4 อย่าง (อ.สัมมัปธานวิภังค์)
78/189/2078/157/24
หัวข้อธรรม (1)
[๕๐๕-๕๑๗] อิทธิบาท 4 (อิทธิปาทวิภังค์)
78/198/378/175/3
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า อิทธิ (ฤทธิ์) เพราะอรรถว่า ย่อมรุ่งเรือง ย่อมสำเร็จ คำว่า ปาโท ได้แก่เป็นที่อาศัย คือ เป็นอุบายเครื่องบรรลุ ชื่อว่า อิทธิบาท เพราะเป็นบาทแห่งความสำเร็จ (อ.อิทธิปาทวิภังค์)
78/216/1678/181/9
หัวข้อธรรม (1)
กรรมฐานอันถึงที่สุดของภิกษุ 4 จำพวก (อ.อิทธิปาทวิภังค์)
78/220/978/184/19