พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๖๓] ในกัปที่ 94 ท่านอันหมู่นารีแวดล้อม ได้เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าพระนามว่าโกสิกะ ประทับนั่งเข้าสมาบัติอยู่จึงถือเอาคบเพลิงร้อยดวง แวดล้อมพระพุทธเจ้าอยู่ตลอด 7 วัน 7 คืน แล้วได้ถวายอาหารอย่างหนึ่ง เพราะกรรมนั้นท่านได้ไปเกิดในหมู่เทพชั้นดุสิต ไม่รู้จักทุคติเลย (อุกกาสติกเถราปทาน)
72/103/372/108/5
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔] ในกัปที่ 91 ท่านเป็นผู้มีใจโสมนัส จับพัดวีชนี พัดไม้โพธิ์อันอุดม ของพระวิปัสสีพุทธเจ้า ด้วยการพัดไม้โพธิ์นั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (สุมนวีชนิยเถราปทาน)
72/105/1772/111/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๕] ในกัปที่ 91 ท่านได้ถวายขนมกุมมาสจนเต็มบาตร แด่พระวิปัสสีพุทธเจ้าด้วยการถวายนั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (กุมมาสทายกเถราปทาน)
72/106/1172/112/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๖] ท่านมีจิตเลื่อมใสโสมนัส ได้ถวายสลากภัต 8 ที่ แด่พระกัสสปพุทธเจ้า ด้วยกรรมนั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (กุสัฏฐกทายกเถราปทาน)
72/107/672/113/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๗] ในกัปที่ 94 ท่านได้ถือเอาดอกบุนนาค เข้ามาบูชาพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ ด้วยการบูชานั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (คิริปุนนาคิยเถราปทาน)
72/108/972/114/8
หัวข้อธรรม (1)
[๖๘] ในกัปที่ 31 ท่านได้เอาผลไม้วัลลิการะ ถวายแด่พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุมนะ ด้วยทานนั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (วัลลิการผลทายกเถราปทาน)
72/109/1072/115/12
หัวข้อธรรม (1)
[๖๙] ท่านเห็นพระอโนมทัสสีพุทธเจ้า เสด็จดำเนินบนถนนด้วยพระบาทเปล่า จึงได้ถวายรองเท้าของตนวางถวายแทบพระบาท ในกาลนี้ เมื่อท่านออกบวช ได้ออกด้วยรถ ได้บรรลุอรหัตเมื่อกำลังปลงผม (ปานธิทายกเถราปทาน)
72/110/972/117/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗๐] ในกัปที่ 31 ท่านเป็นพรานเนื้อ ได้พบที่จงกรมจึงมีจิตเลื่อมใสกอบเอาทรายมาโรยลงในที่จงกรมของพระสุคตเจ้าผู้มีสิริ ด้วยกรรมนั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (ปุฬินจังกมิยเถราปทาน)
72/113/1172/120/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗๑] ในกัปที่ 92 พระติสสพุทธเจ้าทรงวางบังสุกุลจีวรไว้แล้วเสด็จเข้าวิหาร ท่านสะพายธนู และกระบอกนํ้าถือดาบเข้าป่าใหญ่ เห็นผ้าบังสุกุลจีวรแล้วเลื่อมใส มีปีติเป็นอันมาก จึงวางธนูลง ประนมอัญชลีเหนือศีรษะเกล้า ระลึกถึงพระพุทธเจ้าแล้วไหว้บังสุกุลจีวร ด้วยกรรมนั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (ปังสุกูลสัญญกเถราปทาน)
72/115/472/122/4
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒] ในกัปที่ 94 ท่านเป็นคนเล่าเรียนมนต์ ทรงจำมนต์ รู้จบไตรเพท บอกมนต์แก่ศิษย์ทั้งกลางวันและกลางคืน เมื่อรู้ข่าวการอุบัติขึ้นของพระสิทธัตถพุทธเจ้า จึงได้เดินทางไปกับศิษย์ เพื่อเข้าเฝ้าเมื่อเหลือระยะทางอีกโยชน์หนึ่ง ท่านมาป่วยตายเสียก่อน ด้วยสัญญาที่ระลึกถึงพระพุทธเจ้านั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (พุทธสัญญกเถราปทาน)
72/116/972/124/3